31./ W ramach reformy art. 8 TFUE, wprowadzającego zasadę równości kobiet i mężczyzn, Zieloni oraz komuniści chcą ją zastąpić równością wszystkich płci (ideologia gender). Ideologia ta musiałaby znaleźć odzwierciedlenie we wszystkich obszarach polityk unijnych, a nawet w ramach ustaleń budżetowych. Proponowana zmiana jest niejasna, gdyż nawet jej autorzy nie są w stanie wyjaśnić, ile jest płci, ani na czym ich równość miałaby polegać; czy parytet to tyle samo miejsc pracy dla mężczyzn, kobiet, osób niebinarnych, bezpłciowych, wielopłciowych i innych zmyślonych płci? Przebijające ideologiczne zacietrzewienie czyni z kobiet ofiary tej ideologii, gdyż o należną im równość będą musiały walczyć z przedstawicielami wszystkich innych dowolnie przybieranych płci.

32./ W ramach reformy art. 9 TFUE, wskazującego podstawy działania w ramach polityk unijnych, socjaliści chcą uwzględnienia na każdym etapie postępu socjalnego. Prawa socjalne miałyby być preferowane w sytuacji ich konfliktu z wolnościami rynkowymi i wszystkimi innymi politykami unijnymi. Takie podejście stanowiłoby zaprzeczenie swobód rynkowych, które są podstawą funkcjonowania wspólnego rynku oraz jego sukcesów gospodarczych. Powyższe propozycje są bezpośrednio wymierzone w gospodarki państw naszego regionu, które niższymi kosztami socjalnymi rekompensują opóźnienie technologiczne wobec gospodarek zachodnich, a tym samym mogą konkurować na wspólnym rynku.

33./ W ramach reformy art. 10 TFUE, wprowadzającego na poziomie unijnym zakaz dyskryminacji, Zieloni chcą, żeby Unia walczyła z dyskryminacją opartą na płci społeczno-kulturowej, tożsamości gender, ekspresji gender, cechach seksualnych, rasie, kolorze, pochodzeniu społecznym, cechach genetycznych, języku, opiniach, własności oraz urodzeniu. Ta propozycja jest wyrazem ideologicznej krucjaty, której uwzględnienie oznaczałoby paraliż decyzyjny UE, dopóki samozwańczy przedstawiciele nowego porządku nie orzekliby ex cathedra, że nie zachodzi jedna z szeregu możliwych dyskryminacji. Unia jako twór gospodarczy przestałaby istnieć, zastąpiona Unią, w której policja myśli karze za każdy przejaw zdrowego rozsądku.

34./ W ramach reformy art. 11 TFUE, przedstawicielka Socjalistów chce, żeby obok środowiskowych, również wymagania klimatyczne były zintegrowane z definicjami i implementacją polityk Unii. W  imię poprawności politycznej i zielonej ideologii będą nam narzucane coraz bardziej absurdalne cele klimatyczne, często oberwane od realiów gospodarczych i socjalnych. Takie działania dzielą Europę. Socjaliści chcą za wszelka cenę wdrożyć rozwiązania, bez uwzględnieniu specyfiki poszczególnych Państw Członkowskich oraz stopnia ich rozwoju i uprzemysłowienia. Dodatkowo podobne postulaty są w rzeczywistości próbą przeforsowania zakazu nie tylko węgla, ale również gazu i atomu.

35./ W ramach reformy art. 13 TFUE, Zieloni domagają się, żeby podczas implementacji polityk UE brać pod uwagę między innymi zmieniające się nastroje społeczne i rozwijającą się wiedzę naukową. To nieprzemyślana i niebezpieczna propozycja, istna  „puszka Pandory” - nastroje społeczne nie tylko łatwo się zmieniają, ale przede wszystkim są podatne na wszelkiego rodzaju propagandę i manipulację.

36./ Renew, w ramach reformy art. 14 TFUE, domaga się, żeby podczas wyborów do Parlamentu Europejskiego pewną ilość europosłów wybierać w jednym okręgu wyborczym obejmującym całe terytorium Unii. Jest to kolejna już próba wprowadzenia tego rozwiązania, naruszającego prawa Państw Członkowskich poprzez przyjęcie federalistycznego modelu wyboru „Europejczyków”.

37./ Zieloni, w ramach reformy art. 15 TFUE, domagają się publikacji wszystkich dokumentów powstających przy okazji negocjacji międzyinstytucjonlanych dotyczących legislacji. Dodatkowo, Rada miałaby systematycznie rejestrować, stanowiska poszczególnych w państw w organach przygotowawczych i ujawniać je, co znacząco utrudniłoby osiąganie trudnych kompromisów. Proponowana zmiana nie ma charakteru konstytucyjnego i tym samym do jej zmiany wystarczy zmiana prawa wtórnego, bez potrzeby zmiany Traktatów.

38./ Socjaliści, Zieloni oraz Renew, w ramach reformy art. 19 TFUE, domagają się, aby Rada, w obszarze walki z dyskryminacją nie podejmowała już decyzji jednomyślnie, ale razem z Parlamentem Europejskim, zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą. Dodatkowo, wśród nowych przesłanek dyskryminacji Socjaliści chcą dodania różnych aspektów gender, a Zieloni - całej litanii innych możliwych przesłanek dyskryminacji. Propozycja jest skrajnie ideologiczna, tym bardziej, że w tych wszystkich delikatnych kwestiach Państwa Członkowskie nie będą już miały możliwości sprzeciwienia się, co jest możliwe obecnie, na przykład gdy jakieś państwo ma jednoznacznie brzmiące postanowienia konstytucyjne. W myśl nowego brzmienia Parlament Europejski mógłby jak równy promować różne ideologiczne wymysły.

39./ W ramach reformy Art. 20 TFUE, Zieloni proponują, aby każda obywatel kraju trzeciego, który legalnie i nieprzerwalnie przebywal na terenie Unii przez okres 5 lat, mógł otrzymać unijne obywatelstwo. Ta propozycja nie tylko narusza prawo Państw Członkowskich do decydowania o przyznawaniu obywatelstwa, ale przede wszystkim stawia obywatelstwo unijne ponad obywatelstwem, przynależnością narodową. Umożliwienie obywatelowi kraju trzeciego otrzymania obywatelstwa unijnego bez przynależności do żadnego państwa członkowskiego jest bezpośrednim atakiem na ich suwerenność.   Propozycja komunistów, mająca na celu nadanie prawa do głosowania w wyborach do Parlamentu Europejskiego, wszystkim obywatelom, którzy ukończyli 16 rok życia godzi w różnorodność tradycji i systemów wyborczych krajów członkowskich. Jest to dodatkowo próba sztucznego podniesienia frekwencji wyborczej, przy równoczesnym potencjalnym zwiększeniu elektoratu lewicowego.

40./ Propozycja liberałów, w ramach reformy art. 22 TFUE, stanowi kolejną próbę poszerzenia kompetencji Parlamentu Europejskiego, a tym samym osłabienia Rady, czyli Państw Członkowskich. Po raz kolejny również forsowana jest idea by specjalną procedurę legislacyjną, opierającą się na jednomyślności, zastąpić zwykłą procedurą legislacyjną (vide propozycje zmian 16 TUE). Głosowanie większościowe w Radzie, oraz zlikwidowanie prawa weta jest sprzeczne z interesem Państw Członkowskich.

41./ Propozycja liberałów z Renew, w ramach reformy art. 23 TFUE, stanowi kolejną próbę poszerzenia kompetencji Parlamentu Europejskiego, a tym samym osłabienia Rady, czyli Państw Członkowskich. Po raz kolejny również forsowana jest idea by specjalną procedurę legislacyjną, opierającą się na jednomyślności, zastąpić zwykłą procedurą legislacyjną (vide propozycje zmian Art. 16 TUE). Głosowanie większościowe w Radzie, oraz zlikwidowanie prawa weta jest sprzeczne z interesem Państw Członkowskich.

42./ W ramach reformy TFUE, przedstawiciel Zielonych proponuje dodanie nowego przepisu art. 24a, który miałby wprowadzać nowe kompetencje unijne w obszarze ochrony mniejszości zgodnie z poza-unijnymi politykami (chodzi o przyjętą przez Radę Europy Europejską kartę języków regionalnych lub mniejszościowych). Obecnie Państwa Członkowskie same decydują o polityce względem mniejszości językowych na ich terytorium. Jedynie państwa są w stanie zadbać o prawa mniejszości językowych, przy poszanowaniu swoich uregulowań konstytucyjnych, a także tradycji historycznych i ustrojowych.   W myśl zasady pomocniczości Unia nie powinna ingerować w te kwestie, gdzie państwa narodowe mogą działać w lepszy sposób. Pojawia się obawa, że działania UE mogłyby potencjalnie prowadzić do wzmożenia wewnętrznych ruchów niepodległościowych i do destabilizacji sytuacji w danym państwie, a w konsekwencji w całej UE.

43./ W ramach reformy art. 39 TFUE, przedstawiciel Zielonych proponuje szereg daleko idących zmian we wspólnej polityce rolnej (WPR). Chce on, by Unia dokładała się do światowego bezpieczeństwa żywności w ramach tzw. „granic planetarnych”. Unia miałaby zapewnić, żeby społeczności wiejskie i przybrzeżne dobrze prosperowały. Zamiast obecnego zapewniania, że konsumenci mają dostawy po rozsądnych cenach, Unia miałaby zapewniać społecznie zrównoważone rolnictwo. Kolejne pomysły obejmują zapewnienie ochrony zdrowia ludzkiego, w tym poprzez ograniczenie odporności na środki przeciwdrobnoustrojowe, zapewnienie ochrony środowiska i klimatu, utrzymanie długotrwałej żyzności gleb, zapewnienie ochrony zasobów wodnych, przyczynianie się do wysokiego poziomu różnorodności biologicznej oraz zapewnienie wysokich standardów dobrostanu zwierząt.   WPR jest najdłużej funkcjonującą polityką Unii, która odgrywała i nadal odgrywa podstawową rolę w integracji europejskiej. Cele WPR pozostały aktualne w ciągu ostatnich sześciu dekad i są dziś ważniejsze niż kiedykolwiek, biorąc pod uwagę, że czynniki takie jak pandemia COVID19, rosnące ceny środków produkcji i wojna na Ukrainie wywierają silny wpływ na sektor rolnictwa w Unii i na całym świecie, co sprawia, że zagwarantowanie bezpieczeństwa żywnościowego i przystępności cenowej w przyszłości staje się większym wyzwaniem.   W związku z powyższym proponowane zmiany, które nie mają nic wspólnego ani z dobrem obywateli, ani z aktualnymi wyzwaniami nie powinny być rozpatrywane. Mają one charakter bardziej ideologiczny, niż praktyczny i mogłyby doprowadzić do poważnych kryzysów, a nawet uniemożliwić skuteczne funkcjonowanie WPR.

44./ Powołując się na ustalenia zmanipulowanej Konferencji o Przyszłości Europy, Zieloni, w ramach reformy Art. 43 TFUE, proponują, by przy ustalaniu cen, opłat, pomocy i ograniczeń ilościowych oraz ustalania i przydziału uprawnień do połowów, Rada uwzględniała ich zrównoważenie pod względem środowiskowym w perspektywie długoterminowej.   Jest to kolejna z wielu propozycji, które utrudnią, a nawet uniemożliwią działania w ramach unijnych polityk rolnictwa i rybołówstwa. Obecnie obowiązujące przepisy są wystarczające, by zapewnić zrównoważenie pod względem środowiskowym oraz utrzymać konkurencyjności działań UE.

45./ Propozycja liberałów z Renew, w ramach reformy art. 64 TFUE, stanowi kolejną próbę zastąpienia jednogłośności w Radzie przez głosowanie większością kwalifikowaną (vide propozycje zmian art. 16 TUE). Ta modyfikacja, jak również zniesienie prawa weta, są sprzeczne z interesem Państw Członkowskich.

46./ W ramach reformy art. 67 TFUE, ludowcy chcą, by to Unia podejmowała skuteczne środki w celu ochrony granic zewnętrznych oraz przeciwko nielegalnej migracji. Ochrona granic to jeden z fundamentalnych wyznaczników suwerenności państwowej. Umożliwienie biurokracji unijnej zajmowania się ochroną granic, oznaczałoby de facto wyzbycie się jednego z najważniejszych atrybutów państwowości. Jest to idea czysto federacyjna. Również ochrona przed nielegalną migracją powinna pozostać w kompetencji państw członkowskich, które najlepiej zadecydują, jakie środki okażą się najbardziej skuteczne w walce z nią. Hybrydowe ataki na białoruskiej granicy przy użyciu nielegalnych migrantów są najlepszym przykładem unijnej nieudolności we właściwej ocenie sytuacji, a co za tym idzie odpowiedniego dostosowania środków przeciwdziałania.

47./ Przedstawiciel EPL, w ramach reformy art. 77 TFUE proponuje, by Unia rozwijała polityki przeciwko nielegalnej migracji, w tym ochronę granic przed ich przekraczaniem i usuwaniem nielegalnych migrantów. Ponadto, przepisy w tym zakresie mieliby stanowić w ramach zwykłej procedury ustawodawczej Parlament Europejski i Rada. Z powodu bardzo liberalnego podejścia unijnego mainstreamu do migracji, Unia nie powinna decydować w kwestiach dotyczących ochrony granic. Zarówno kryzys na granicy z Białorusią, jak i tocząca się obecnie wojna na Ukrainie doskonale pokazują dlaczego kwestie granic nie powinny znaleźć się w zakresie kompetencji unijnych.   Przedstawiciel Renew chce wprowadzenia do art. 77 TFUE zapisu uniemożliwiającego Radzie decydowania jednomyślnie na temat przepisów dotyczących paszportów, dowodów tożsamości, dokumentów pobytowych lub jakichkolwiek innych podobnych dokumentów. Te decyzje byłyby podejmowane przez Parlament Europejski i Radę w ramach zwykłej procedury ustawodawczej. Umożliwienie Unii decydowania w kwestii dokumentów potwierdzających tożsamość jest wkroczeniem w uprawnienia Państw Członkowskich, jedynie wymóg osiągniecia jednomyślności nieznacznie mityguje to prawo. Likwidacja jednomyślności spowoduje, że kompromis nie będzie konieczny w tak bardzo delikatnych sprawach.