آنهایی که برای ۷ اکتبر هلهله کردند همانهاییاَند که فکر میکنند نباید به راهی که پهلوی دوّم رفت تَن بدهند. اینها، در خوشبینانهترین حالت، با وطن ما دوستی خاله خرسه دارند. هشدارهای دلسوزان ایران کارگر نبود و نیست؛ لکن یا از تاریخ میآموزند و یا وقتی کیسهی اجساد سربازان پُر شد.
تردیدی نیست که نزد شهروندان ایران، یانکیها از آخوندها محبوبترند؛ و این، بعنوان یک سلاح استراتژیک، ابداً قابل اغماض نیست. اقتصاد محتضر ایران با تکینگی نقدینگی، فنر فشردهی ارزی، ناترازی انرژی اعّم از برق و گاز و آب که اکنون به بنزین هم سرایت کرده است، از عهدهی ترمیم ...
...کاهش دستمزد حقیقی و انقباض سبد مصرف خانوار هم برنخواهد آمد، چه رسد به جبران استهلاک و ایجاد رشد و رفاه. کوبیدن بر طبل مالیاتستانی حداکثری، که اخیراً عدّهای جوجهاقتصاددان سادهلوح هم آن را به اولویّت ابرازِ "وجودِ ناچیزشان" تبدیل کردهاند، نه تنها آتش نفرت را شعلهورتر...
میکند، بلکه، در صورت تحقّق، کارکردی شبیه ژلوفن خواهد داشت و امکان تحریک بوروکراسی به حذف "ریخت و پاش" غیرضروری را از بین میبرد. تفسیری رتوریک از "حَاسِبُوا أَنْفُسَكُمْ قَبْلَ أَنْ تُحَاسَبُوا" میشود: حساب کارتان را بکنید قبل از اینکه به حسابتان برسند. جانشینی قبل از ترامپ.
حفظ تمامیّت ارضی، استقلال، ساختار سرمایه و سایر مقولات بلندمدّت ایران عزیز نیازمند جامهای زهر است و نوشیدنشان. گام اوّل جلب رضایت شهروندان است. دست بردارید از خیرهسری در فقرهی حجاب، اِعمال فیلترینگ، قیمتگذاری کالاها و خدمات، بستن دروازههای واردات و صادرات.
مرزهایی که کالاها و خدمات از آنها عبور نکنند، سربازان عبور میکنند. توزیع بخش عمدهای از ثروت شهروندان که به دست دولت غصب شده است را در این برهه غنیمت بشمارید. مقررّات و سامانهها را بشدّت کاهش دهید. با اعصاب و روان خلایق بازی نکنید.
مگر اینکه بتوانید عموم مردم را پشتیبان حفظ ایران کنید؛ که میّسر نیست بجز با گشودن بندها از دست و پاهایشان. آزادی سیاسی بدون آزادیهای اقتصادی فقط یک جوک بیمزه است. بندهای اقتصادی باید باز شوند در این آخرین فرصتهایی که باقی مانده است.
و از چین کمونیست بترسید. جای کسانی که شما را به سوی چین سوق میدهند پشت موبایل و لپتاپ نیست، بالای تیربرق است. این جماعت خائنان به این مرز و بوم هستند.
