Jacek Saryusz-Wolski

Zapraszam do lektury cyklu około 100 tweetów, dotyczących propozycji zmian w Traktatach UE.
 
Od połowy 2022 r. działa powołany przez Komisję Konstytucyjną Parlamentu Europejskiego zespól złożony z przedstawicieli 6 frakcji politycznych PE, pod kierownictwem Guy Verhofstadta.
Jestem, z ramienia frakcji Europejskich Konserwatystów i Reformatorów, jednym z sześciu współ-sprawozdawców.
Zespół pracuje nad raportem PE nt. zmiany Traktatów, mającym uruchomić, zgodnie z art. 48 TUE, ew. reformę Traktatu Lizbońskiego.
 
Raport ten, jeśli zostanie przyjęty przez Komisję Konstytucyjną i plenum PE, może, jeśli taka będzie wola Rady Europejskiej, pozwolić na zwołanie przez nią Konwentu, a następnie Radzie UE na zwołanie Konferencji Międzyrządowej Państw Członkowskich w celu zmiany Traktatów.
 
W poniższym cyklu tweetów, ponumerowanych i w porządku wynikającym z sekwencji artykułów obu Traktatów, prezentuję wyjściowe propozycje zmian Traktatów złożonych przez grupy polityczne oraz analizę ich konsekwencji dla ustroju UE i dla Polski.
 W analizie tej wskazuję, które propozycje mają poparcie których frakcji PE i tym samym polskich partii politycznych do nich należących.   
 
Blisko roczne prace i skrajnie trudne negocjacje mają zaowocować finalnym raportem.
W większości obszarów, w tym w tych najbardziej trudnych i wrażliwych, brak jest jednak konsensusu w gronie współ-sprawozdawców.

Wyłania się jednakowoż większość, gotowa poprzeć daleko idące zmiany ustroju UE, zmierzające do przekształcenia Unii w superpaństwo.
Polegają one na centralizacji, masowym transferze kompetencji na rzecz UE, kosztem Państw Członkowskich oraz szerokiej likwidacji prawa weta.

1./ W ramach reformy Traktatów UE przedstawiciel Renew (w Polsce członkiem jest partia Polska 2050) postuluje zmianę preambuły TUE polegającą na aktualizacji tytułów przywódców Państw Członkowskich do obecnego kształtu Unii Europejskiej co uwzględnia kolejne rozszerzenia UE, opuszczenie Unii przez Wielką Brytanię, oraz zmianę na tronie w Królestwie Niderlandów. Jest to zmiana techniczna i nie budzi kontrowersji.

2./ W ramach reformy Traktatów UE przedstawiciele Socjalistów/ S&D (członkiem w Polsce jest Nowa Lewica), Zielonych (w Polsce członkiem jest Partia Zieloni, będąca członkiem KO), oraz komunistycznej lewicy proponują zmianę w Art. 2 TUE wprowadzając niebezpieczny i motywowany ideologicznie fragment dot. równości gender, który ma zastąpić zapis mówiący o równości kobiet i mężczyzn. Rewolucja kulturowa dzieje się na naszych oczach, a ideologia chce wkroczyć do Traktatów.

3./ Przedstawiciele EPP (w Polsce członkiem jest PO i PSL), Socjalistów S&D (w Polsce Nowa Lewica), Zielonych (w Polsce Partia Zieloni, członek KO) proponują daleko idące zmiany art. 3 TUE polegające http://m.in. na wprowadzeniu ogólnych i nieostrych sformułowań, które mogą być potem wykorzystywane do rozszerzającej interpretacji Traktatów i wykraczania przez UE w obszary, które należą do kompetencji Państw Członkowskich. Taka uzurpacja kompetencji niesie niebezpieczeństwo ingerencji UE w ochronę granic Państw Członkowskich oraz interwencji w ich sprawy wewnętrzne, pod pretekstem obrony "wolności słowa", "niezależności mediów" i "równości gender".

4./ W ramach reformy art. 4 TUE przedstawiciel grupy Zielonych (w Polsce członkiem jest Partia Zieloni, członek KO) proponuje zupełnie zbędne uzupełnienie ust. 1. Kwestie kompetencji Państw Członkowskich są wystarczające precyzyjnie określone i to Państwa Członkowskie decydują na jakim poziomie będą je realizować. Podziału kompetencji wystarczy przestrzegać. Z kolei postulat ujęty w ust. 2 jest wewnętrznie sprzeczny: nie ma możliwości pogodzenia obu zasad: terytorialnej integralności i samostanowienia. Może doprowadzić to do destabilizacji UE z powodu wzmożenia wewnętrznych ruchów separatystycznych np. w Hiszpanii i na Bałkanach Zachodnich, kandydujących do Unii. Przykładem zderzenia tych zasad jest wojna o Górski Karabach i sprawa Bośni i Hercegowiny, a wcześniej Serbii i Kosowa.

5./ W art. 5 TUE proponuję, w imieniu EKR, włączenie krajowych sądów konstytucyjnych (w Polsce jest to Trybunał Konstytucyjny) oraz utworzenie z ich prezesów Izby Pomocniczości (subsydiarności) w ramach TSUE (o tym szerzej w art. 19 TUE) do grona strzegących z urzędu przestrzegania zasady pomocniczości. Obecnie nie funkcjonuje efektywny mechanizm chroniący Państwa Członkowskie przed nieuprawnionym i pozatraktatowym (ultra vires) działaniem instytucji unijnych w tym KE, PE i TSUE.  Rozwiązanie to ma przyczynić się bardziej skutecznej obrony Państw Członkowskich w wykonywaniu przez nie ich kompetencji przed uzurpacją ze strony instytucji EU oraz dążeń Niemiec i Francji http://et.al. idących w tymże kierunku.

6./ W ramach reformy Traktatów UE przedstawiciel Zielonych (w Polsce członkiem jest Partia Zieloni, będąca członkiem KO) postuluje wprowadzanie zmian w Art. 6 TUE polegających na umożliwieniu karania Państwa Członkowskiego przez Trybunał Sprawiedliwości UE (TSUE) za niewykonanie wyroku Europejskiego Trybunału Praw Człowieka (ETPC) na wniosek KE, 1/3 Państw Członkowskich, lub PE. Jest to niebezpieczna propozycja, która jest sprzeczna z zasadą prawa ne bis in idem, zgodnie z którą nie można karać dwa razy w tej samej sprawie. Postulat ten stwarza również możliwość do instrumentalnego wywierania nacisku politycznego przez instytucje unijne. Nowe brzmienie Art. 6 TUE zobowiązuje również TSUE do wzięcia pod uwagę ustaleń Komitetu Ministrów Rady Europy. Jest to o tyle szkodliwe, że TSUE będzie korzystał z opinii organu złożonego z krajów spoza UE, wśród których nie wszystkie państwa Rady Europy są demokratyczne.

7./ Przedstawiciele Renew (w Polsce członkiem jest partia Polska 2050) oraz Zielonych (w Polsce członkiem jest Partia Zieloni, będąca członkiem KO) postulują zmiany Art. 7 TUE, który zawiera procedurę dot. postępowania w zakresie naruszenia wartości UE określonych w Art. 2 TUE. Zaproponowane zmiany w ust. 1 polegają na zmianie sposobu podejmowania decyzji w Radzie w sprawach dot. stwierdzenia wyraźnego ryzyka poważnego naruszenia i stwierdzenia poważnego i stałego naruszenie przez Państwo Członkowskie wspomnianych wartości. Wedle propozycji Renew i Zielonych decyzje te powinny zapadać na podstawie głosowania większością kwalifikowaną (55% państw, które reprezentują co 65% ludności), a nie jak obecnie większością 4/5. Natomiast propozycje dotyczące ust. 2 polegają na zmianie sposobu głosowania przez Radę w kwestii poważnego i stałego naruszenia przez Państwo Członkowskie wartości z Art. 2 TUE. Zgodnie z postulatami Renew i Zielonych, Rada powinna stanowić w tym temacie nie jednomyślnie (z wyłączeniem Państwa będącego przedmiotem głosowania), tak jak jest obecnie, ale większością kwalifikowaną. Jest to niezwykle niebezpieczny postulat, który umożliwi wywierania silniejszej presji na Państwa Członkowskie i doprowadzi do jeszcze większej instrumentalizacji Art. 7 i wykorzystywania go w celach politycznych przez instytucje unijne oraz największe państwa UE. Dodatkowo, przedstawiciel Zielonych proponuje aby Rada, za pomocą większości kwalifikowanej, mogła zdecydować o nałożeniu kar budżetowych już na etapie stwierdzenia ryzyka poważnego naruszenia wartości z Art. 2 TUE.

8./ W ramach reformy Art. 10 TUE poseł komunistycznej lewicy proponuje zrównanie demokracji przedstawicielskiej oraz demokracji partycypacyjnej poprzez ustanowienie tej ostatniej jako jednej z dwóch podstaw funkcjonowania UE. W ślad za tym postulatem pojawia jest propozycja dot. zmiany ust. 3 Art. 10 TUE aby wzmocnić mechanizmy partycypacji obywateli poprzez wprowadzenie nowych narzędzia tj. stałe zgromadzenia obywatelskie czy referenda. Zachęcanie obywateli do większego zaangażowania w sprawy Unii wydaje się nie budzić wątpliwości, jednak praktyka działania instytucji UE pokazuje na niebezpieczne motywacje tych pomysłów. Przykładem jest Konferencja w sprawie Przyszłości Europy, która była promowana wzniosłymi sloganami, ale w istocie zorganizowano ją aby posługując się obywatelami przyspieszyć realizację bardzo jednostronnej wizji EU polegającej na centralizmie procesu decyzyjnego i wzmacnianiu instytucji kosztem Państw Członkowskich. Konferencja była zmanipulowanym i nieprzejrzystym projektem, którego replikowanie przyczyni się do destabilizacji systemu europejskiego.
 
Dodatkowo polityk komunistycznej lewicy postuluje w ust. 4 aby europejskiej partie polityczne mogły promować oraz finansować działania dot. referendów krajowych, które są bezpośrednio związane z UE. Jest to niezwykle niebezpieczny pomysł, który daje możliwość obcej ingerencji w sprawy wewnętrzne Państw Członkowskich oraz zwiększa ryzyko infiltracji europejskich partii politycznych przez obce i wrogie UE wpływy.
 
W ramach zmiany tego samego artykułu przedstawicielska Socjalistów proponuje nowy i zupełnie niepotrzebny ust. 4(a) dotyczący konsultacji z partnerami społecznymi, co w praktyce sprowadza się do duplikowania roli, którą obecnie spełnia Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny.

9./  W ramach reformy Art. 11 TUE poseł komunistycznej lewicy proponuje ustanowienie niezależnego unijnego organu ds. etyki, który miałbym odpowiadać http://m.in. za przejrzystość działania instytucji UE. Ten pomysł jest już szeroko dyskutowany w PE od dłuższego czasu, jednak jego proponowana forma jest mało przekonywująca. Nie ma potrzeby stwarzać nowych organów w ramach UE kiedy istnieją już ośrodki unijne o podobnym zakresie kompetencji np. Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) lub Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich. Dodatkowo, ta propozycja jest nieprecyzyjnie określona co rodzi wątpliwości dot. potencjalnych uprawnień tego organu ds. etyki i ich realizacji w praktyce.
 
Nie ma również potrzeby aby KE lub PE były zobligowane do przygotowania propozycji legislacyjnych w oparciu o Europejską Inicjatywę Obywatelską, gdyż ten mechanizm nie gwarantuje, że postulaty będą miały konstruktywny charakter i przyczynią się do stabilizacji w ramach EU.  
 
W ramach zmiany tego samego artykułu przedstawiciel Renew (w Polsce członkiem jest partia Polska 2050) postuluje wprowadzenie referendów unijnych. Jest to niebezpieczny pomysł, który może służyć, podobnie jak Konferencja w sprawie przyszłości Europy, do instrumentalnego wykorzystywania obywateli w celu promowania jednostronnej wizji Unii.

10./ W ramach reformy TUE przedstawiciel Zielonych (w Polsce członkiem jest Partia Zieloni, będąca członkiem KO) proponuje nowy Art. 12 , który dotyczy postulatów w zakresie samostanowienia na terenie Unii. Odniesienie do środków demokratycznych oraz wartości z Art. 2 TUE ta propozycja jest zupełnie zbędna ponieważ obecne traktaty zobowiązują Państwa Członkowskie do przestrzegania tych zasad. Co więcej, wprowadzenie tego nowego artykułu może zachęcić ruchy separatystyczne do wzmożenia aktywności co w efekcie doprowadzi do destabilizacji UE.

11./ Przedstawiciele Socjalistów (w Polsce członkiem jest Nowa Lewica) oraz Zielonych (w Polsce członkiem jest Partia Zieloni, będąca członkiem KO) postulują zmiany Art. 13 TUE dotyczące zapewnienia równowagi gender w instytucjach unijnych. Jest to pokłosie konkluzji zmanipulowanej Konferencji w sprawie przyszłości Europy. Co więcej, jest to przykład wprowadzenia niebezpiecznego i motywowanego ideologicznie terminu gender do języka Traktatów.

12./ W ramach reformy Traktatów UE przedstawiciel Renew (w Polsce członkiem jest partia Polska 2050) proponuje zmiany dotyczące Art. 16 TUE w zakresie funkcjonowania Rady Unii Europejskiej. W ramach tego postulatu przedstawiony jest system głosowania, w którym liczba głosów Państw Członkowskich zależy od progów dotyczących liczby ludności, a państwa mogą mieć minimalnie 3 głosy, a maksymalnie 6 głosów. W tym systemie Polska byłaby wśród największych państw unijnych i dysponowałaby taką samą siłą głosu jak Niemcy czy Francja. Jest to ciekawa propozycja, która jest warta rozważania dlatego, że przywraca równowagę do systemu unijnego. W kolejnym postulacie przedstawiciel Renew proponuje zmianę większości kwalifikowanej na co najmniej 2/3 głosów Rady oraz zmianę domyślnego systemu głosowania w Radzie na zwykłą większość. Ponadto proponowane jest wprowadzenie stałej i wybieralnej Prezydencji Rady w miejsce obecnego systemu rotacyjnego.

13./ Przedstawiciele EPP (w Polsce członkiem jest PO i PSL) oraz Renew (w Polsce członkiem jest partia Polska 2050),  postulują daleko idące zmiany Art. 17 TUE, które dotyczą funkcjonowania Komisji Europejskiej (KE). W ust. 7 proponowane są niekorzystne zmiany w zakresie wyboru KE, które polegają na odwróceniu obecnej procedury i znacznym wzmocnieniu Parlamentu Europejskiego kosztem Państw Członkowskich. Według projektu EPP i Renew to Parlament Europejski (PE) ma proponować Radzie Europejskiej (RE) kandydata na Przewodniczącego KE, którego następnie RE zatwierdza większością kwalifikowaną. Jest to rażące zaburzenie równowagi instytucjonalnej polegające na bezpodstawnym osłabianiu Państw Członkowskich.
 
W uzupełnieniu do istniejącego mechanizmu odwołania całej KE przez PE przedstawiciele EPP i Renew wprowadzają również możliwość odwołania indywidualnych komisarzy. Biorąc pod uwagę praktykę funkcjonowania PE istnieje poważne ryzyko, że ta procedura będzie wykorzystywana bezpodstawnie oraz w sposób instrumentalny, jako środek nacisku politycznego, wobec komisarzy z Państw Członkowskich, które mają odmienną wizję Europy od głównego nurtu w PE.

14./  
W art. 19 TUE proponuję w imieniu EKR ustanowienie w ramach TSUE niezależnej Izby Pomocniczości, która zajmowałaby się kontrolą zgodności z zasadą pomocniczości i zasadą przyznania kompetencji w celu ochrony Państw Członkowskich przed działaniem Unii ultra vires i zawłaszczaniem przez nią nowych kompetencji. Izba pomocniczości składałaby się z prezesów krajowych sądów konstytucyjnych (w Polsce jest to Trybunał Konstytucyjny). Oprócz stałego monitorowania Izba Pomocniczości byłaby zobowiązana do publikowania rocznego sprawozdania poświęconego przeglądowi polityki Unii w świetle podziału kompetencji oraz ocenie stosowania przez Unię zasady pomocniczości.

15./ W ramach zmiany art. 21 ust. 2 TEU poseł EPP (w Polsce członkiem jest PO i PSL) postuluje dodanie „wspierania autonomii strategicznej Unii” jako jednego z celu, dla którego „Unia określa i prowadzi wspólne polityki i działania oraz dąży do zapewnienia wysokiego stopnia współpracy we wszelkich dziedzinach stosunków międzynarodowych”.
 
Jest to niebezpieczny pomysł. Wprowadzenie terminu „autonomia strategiczna”, który jest nieprecyzyjny, umożliwi zbyt dużą swobodę interpretacyjną i istnieje poważne ryzyko, że będzie wykorzystywane instrumentalnie do realizacji partykularnych interesów na forum Unii. Autonomia strategiczna może wskazywać na cały szereg obszarów politycznych tj. kwestie gospodarcze, ale również te dotyczące obronności. W tych ostatnich byłoby to oczywiste wchodzenie w kompetencje Państw Członkowskich oraz dublowanie roli NATO.

16./ Przedstawiciel Renew (w Polsce członkiem jest partia Polska 2050) proponuje modyfikację art. 24 TUE polegającą na zmianie sposobu podejmowania decyzji w dziedzinie wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa. Dotychczasowy tryb jednomyślności miałby zostać zastąpiony większością kwalifikowaną.  Wspólna polityka zagraniczne i bezpieczeństwa jest niezwykle wrażliwym obszarem polityki oraz domeną gdzie decyzje podejmują Państwa Członkowskie na równych zasadach.  Realizacja tego postulatu doprowadziłaby do dalszego wzmocnienia Francji i Niemiec kosztem pozostałych państw. 
Należy podkreślić, że prawo weta jest jednym z najważniejszych instrumentów, które małe i średnie Państwa Członkowskie wykorzystują do obrony swoich żywotnych interesów. Jego likwidacja spowodowałaby rażące zaburzenie równowagi w instytucjach międzyrządowych oraz mogłaby przyspieszyć dezintegrację Unii.

17./ Przedstawiciele EPP (w Polsce członkiem jest PO i PSL) i Renew (w Polsce członkiem jest partia Polska 2050) postulują zmiany w Art. 29 TUE tak, aby podejmowanie decyzji w zakresie wprowadzania sankcji przez Radę odbywało się większością kwalifikowaną, podczas gdy obecnie wymagana jest jednomyślność.
 
W kontekście polityki unijnej wobec wojny na Ukrainie ta propozycja może wydawać się warta rozważenia. Należy ją jednak analizować w szerszych ramach, biorąc pod uwagę ogół zmian zgłoszonych przez grupy dążące do większej centralizacji polityki unijnej. W tym świetle powyższy postulat trzeba rozpatrywać jako instrument polityczny, który pod pretekstem większej efektywności polityki sankcyjnej ma na celu stopniową eliminację wymogu jednomyślności w Radzie. W sposób oczywisty narusza to prawa Państwa Członkowskich i prowadzi do marginalizacji małych i średnich członków Unii.

18./ W ramach zmiany Art. 31 TUE przedstawiciel Renew (w Polsce członkiem jest partia Polska 2050) postuluje, aby Rada Europejska i Rada Unii Europejskiej podejmowały decyzje większością kwalifikowaną w dziedzinie wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa. Tym samym jest to propozycja odebrania Państwom Członkowskim prawa weta. Jest to niebezpieczny postulat, która osłabia małe i średnie Państwa Członkowskie wzmacniając przy tym Niemcy i Francję. Prawo weta w tak kluczowym obszarze jak polityka zagraniczna i bezpieczeństwa, jest nieodzownym gwarantem ochrony najbardziej żywotnych interesów państwowych i ważnym elementem w prowadzeniu suwerennej polityki zewnętrznej. 

Proponowanie takiej zmiany świadczy również o krótkowzroczności ponieważ zmiana trybu podejmowania decyzji w tych obszarze wzmocni procesy dezintegracyjne, gdyż Państwa Członkowskie, które będą przegrywały priorytetowe dla siebie głosowania z czasem zaczną szukać alternatyw.

19./ W ramach propozycji zmian w Art. 36 TUE przedstawiciel EPP (w Polsce członkiem jest PO i PSL) postuluje znaczne wzmocnienie roli Parlamentu Europejskiego w dziedzinie wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa. W proponowanej wersji Parlament Europejski ma udzielać instrukcji Wysokiemu Przedstawicielowi Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, a rekomendacje PE dla Wysokiego Przedstawiciela mają być prawnie wiążące. 

Postulowane zmiany doprowadzą do zaburzenia równowagi instytucjonalnej oraz destabilizacji polityki unijnej. Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa to obszar wrażliwy i jako taki powinien pozostać w gestii decyzji Państw Członkowskich, które są reprezentowane na forum Rady Europejskiej i Rady Unii Europejskiej.

20./ W ramach reformy Traktatów przedstawiciele EPP (w Polsce członkiem jest PO i PSL) oraz Renew (w Polsce członkiem jest partia Polska 2050) postulują zmiany w Art. 42 TUE, który dotyczy wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony.
 
W ust. 1 Art. 42 TUE przedstawiciel EPP proponuje dodanie, że „wspólna polityka bezpieczeństwa i obrony umożliwia Unii obronę Państw Członkowskich przed zagrożeniami” oraz, że „wspólna polityka bezpieczeństwa i obrony, włączając dokonywanie zamówień i rozwoju uzbrojenia, jest finansowana z budżetu Unii”. 
W ust. 2 przedstawiciel Renew postuluje, aby decyzja Rady Europejskiej prowadząca do stworzenia wspólnej obrony była podejmowana większością kwalifikowaną zamiast jednomyślnie.
 
W akapicie pierwszym ust. 3 przedstawiciel EPP proponuje nowe brzmienie, zgodnie z którym „Unia rozwija zdolności cywilne i wojskowe w celu realizacji wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony. Obejmuje to utworzone na stałe jednostki wojskowe pod dowództwem operacyjnym Unii. Państwa Członkowskie mogą zapewnić dodatkowe zdolności.” W akapicie drugim przedstawiciel EPP proponuje, aby nie tylko Państwa Członkowskie, ale również sama Unia zobowiązała się do stopniowej poprawy swoich zdolności wojskowych. 
W tym samym akapicie proponuje on daleko idące wzmocnienie kompetencji Europejskiej Agencji Obrony, która miałaby „określać wymagania operacyjne, wdrażać środki w celu zaspokojenia tych wymagań, zaopatrywać się w uzbrojenie w imieniu Unii i jej Państw Członkowskich, podejmować wszelkie środki niezbędne do wzmocnienia bazy przemysłowej i technologicznej sektora obronnego, uczestniczyć w określaniu europejskich zdolności i polityki zbrojeniowej oraz oceniać poprawę zdolności wojskowych.”
 
W ust. 4 przedstawiciel Renew postuluje, aby decyzje dotyczące wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony, w tym decyzje w sprawie podjęcia misji, o których mowa w Art. 42 TUE były przyjmowane przez Radę stanowiąc większością kwalifikowaną, a nie jednomyślnie jak mówi obecna wersja.
 
Powyższe propozycje są niebezpieczne ponieważ prowadzą do dublowania funkcji NATO oraz ograniczają rolę mniejszych i średnich Państw Członkowskich w tak kluczowym obszarze jak polityka bezpieczeństwa i obrony. Dodatkowo, dokonywanie zamówień uzbrojenia z budżetu Unii niesie poważne ryzyko faworyzowania przemysłów zbrojeniowych największych państw.

W ust. 7 przedstawiciel EPP proponuje sprecyzowanie pojęcia agresji, które po zmianie „może obejmować zagrożenia hybrydowe, takie jak ataki cybernetyczne, sankcje i poważny przymus ekonomiczny.” Dodatkowo, zgodnie z tym postulatem „Napaść zbrojna na jedno Państwo Członkowskie uważana jest za napaść na wszystkie Państwa Członkowskie zgodnie z art. 51 Karty Narodów Zjednoczonych.” 
Rozszerzenie katalogu agresji oraz podkreślenie konsekwencji napaści zbrojnej na Państwo Członkowskie to pozytywne propozycje, które mogłyby przyczynić się poprawy świadomości w zakresie polityki bezpieczeństwa w UE.

21./ Przedstawiciel EPP (w Polsce członkiem jest PO i PSL) postuluje zmiany w Art. 45 TUE polegające na znacznym wzmocnieniu kompetencji Europejskiej Agencji Obrony. Zgodnie z tymi zmianami Agencja ma otrzymać nowe zadania tj. pozyskiwanie uzbrojenia w imieniu Unii i jej Państw Członkowskich oraz kierowanie wielostronnymi projektami dla osiągnięcia celów dotyczących zdolności wojskowych. Ponadto, zgodnie z ust. 2 Europejska Agencja Obrony ma podlegać zwykłej procedurze ustawodawczej, w której to Parlament jest jednym ze współprawodawców.  
 
Powyższe zmiany są niekorzystne, gdyż ingerują w kompetencje przysługujące Państwom Członkowskim oraz stwarzają ryzyko, że w przypadku pozyskiwania uzbrojenia faworyzowane będą koncerny zbrojeniowe największych państw, marginalizując przy tym przemysły zbrojeniowe małych i średnich państw. Oprócz tego, zwiększenie kompetencji PE w tak wrażliwym obszarze jak obronność zaburzy równowagę instytucjonalną w UE.

22./ W ramach reformy Traktatów przedstawiciel Renew (w Polsce członkiem jest partia Polska 2050) postuluje zmiany Art. 46 TUE, które dotyczą stałej współpracy strukturalnej w ramach wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony. Propozycje zmian obejmują ust. 6 Art. 46 TUE i zakładają zmianę trybu głosowania z jednomyślności na większość kwalifikowaną w zakresie „decyzji i zaleceń Rady w ramach stałej współpracy strukturalnej”, innych niż te przewidziane w ustępach 2–5. Zmiana trybu głosowania na większość kwalifikowaną w przypadku tego ustępu ma zastosowanie tylko w stosunku do głosów przedstawicieli Państw Członkowskich uczestniczących w stałej współpracy strukturalnej.
 
Jest to negatywna zmiana, gdyż w tak kluczowych kwestiach jak sprawy wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony państwa powinny mieć prawo weta i podejmować decyzje jednomyślnie.

23a./ Przedstawiciel Renew (w Polsce członkiem jest partia Polska 2050) postuluje daleko idące zmiany w art. 48 TUE, który określa procedurę zmiany Traktatów. 
Zgodnie z ust. 2 art. 48 TUE „Rząd każdego Państwa Członkowskiego, Parlament Europejski lub Komisja mogą przedkładać Radzie propozycje zmiany Traktatów”, które następnie Rada przekazuje Radzie Europejskiej. Przedstawiciel frakcji Renew proponuje aby Rada przekazywała te propozycje „natychmiast i bez deliberacji”. 
Jest to niebezpieczny i nierozsądny postulat. 
Zmiany Traktatów są jedną z najpoważniejszych materii w zakresie funkcjonowania UE, a jakikolwiek pośpiech w tym procesie jest niewskazany. Rada powinna pochylić się nad otrzymanymi propozycjami, a jej służby prawne powinny mieć czas na przeprowadzenie stosownej analizy.
 
Jeśli chodzi o przyjęcia zmian to ust. 4 art. 48 TUE stanowi, że „Konferencję przedstawicieli rządów Państw Członkowskich zwołuje przewodniczący Rady w celu uchwalenia za wspólnym porozumieniem zmian, jakie mają zostać dokonane w Traktatach.” Przedstawiciel frakcji Renew proponuje, aby ta Konferencja podejmowała decyzję większością trzech czwartych rządów. 
Następnie proponuje on dodanie nowego ust. 5, który przyznaje Parlamentowi Europejskiemu uprawnienie do wyrażenia zgody na zmiany traktatowe większością dwóch trzecich głosów.
Kolejny postulat (nowy ust. 6 w propozycji posła Verhofstadta) dotyczy zmiany wymogów wejścia w życie zmian traktatowych. W miejsce obecnych zasad, które stanowią, że do wejścia w życia wymagana jest ratyfikacja przez wszystkie Państwa Członkowskie, przedstawiciel Renew proponuje, aby wymogami była ratyfikacja przez cztery piąte Państw Członkowskich reprezentujących większość ludności UE lub uzyskanie większości w ogólnoeuropejskim referendum.
 
W zakresie uproszczonej procedury zmiany, którą obecnie określa ust. 6, Guy Verhofstadt z Renew (w jego wersji jest to ust. 8), proponuje, aby Rada Europejska stanowiła jednomyślnie uzyskując zgodę PE. Na mocy obowiązujących przepisów wymagana jest jedynie jednomyślność Rady Europejskiej a PE jest tylko konsultowany. Jeśli chodzi o wymogi dotyczące wejścia w życia to obecnie niezbędne jest zatwierdzenie przez Państwa Członkowskie. Natomiast w propozycji Renew wymagana jest ratyfikacja przez cztery piąte Państw Członkowskich.
 
Zmiany w zakresie ust. 7 proponują przedstawiciele Renew oraz EPP (w Polsce członkiem jest PO i PSL). W pierwszym akapicie ustęp ten określa kwestie uruchomienia klauzul pomostowych (tzw. passerelle), które umożliwiają zmianę trybu głosowania z jednomyślności na większość kwalifikowaną. Drugi akapit dotyczy sytuacji, w której Rada Europejska może zezwolić na przyjęcie danego aktu prawodawczego zgodnie ze zwykłą procedurą prawodawczą (legislatorem jest Rada i Parlament) w miejsce specjalnej procedury prawodawczej (legislatorem jest tylko Rada).
 
Przedstawiciel Renew opowiada się za wykreśleniem pierwszego akapitu dotyczącego uruchomienia klauzul pomostowych. Jest to konsekwencja jego innego postulatu, który dotyczy domyślnego zastąpienia systemu głosowania opartego na jednomyślności (które gwarantuje utrzymanie weta przez Państwa Członkowskie) na głosowanie większością kwalifikowaną.

23b./ Zmiany w zakresie ust. 7 proponują przedstawiciele Renew oraz EPP (w Polsce członkiem jest PO i PSL). 

W pierwszym akapicie ustęp ten określa kwestie uruchomienia klauzul pomostowych (tzw. passerelle), które umożliwiają zmianę trybu głosowania z jednomyślności na większość kwalifikowaną. 
Drugi akapit dotyczy sytuacji, w której Rada Europejska może zezwolić na przyjęcie danego aktu prawodawczego zgodnie ze zwykłą procedurą prawodawczą (legislatorem jest Rada i Parlament) w miejsce specjalnej procedury prawodawczej (legislatorem jest tylko Rada).
 Przedstawiciel Renew opowiada się za wykreśleniem pierwszego akapitu dotyczącego uruchomienia klauzul pomostowych. Jest to konsekwencja jego innego postulatu, który dotyczy domyślnego zastąpienia systemu głosowania opartego na jednomyślności (które gwarantuje utrzymanie weta przez Państwa Członkowskie) na głosowanie większością kwalifikowaną.
 
Zgodnie z akapitem trzecim ust. 7 „Wszelkie inicjatywy podejmowane przez Radę Europejską na podstawie akapitu pierwszego lub drugiego są przekazywane parlamentom narodowym. W przypadku, gdy parlament narodowy notyfikuje swój sprzeciw w terminie sześciu miesięcy od takiego przekazania, decyzja, o której mowa w akapicie pierwszym lub drugim, nie zostaje przyjęta. W przypadku braku sprzeciwu Rada Europejska może przyjąć taką decyzję.” Przedstawiciele EPP oraz z Renew wysunęli propozycję usunięcie tego akapitu. Tym samym postulują oni ograniczenie roli parlamentów narodowych w polityce unijnej co oznacza również podważenie wartości demokratycznych, którymi ma kierować się Unia.  
 
Obaj politycy domagają się również modyfikacji akapitu czwartego w ust.7, który obecnie mówi, że „[w] celu przyjęcia decyzji, o których mowa w akapicie pierwszym lub drugim, Rada Europejska stanowi jednomyślnie po uzyskaniu zgody Parlamentu Europejskiego, wyrażonej przez większość członków wchodzących w jego skład.” W wersji proponowanej przez EPP i Renew zmienia się tryb podejmowania w Radzie Europejskiej z jednomyślności na większość kwalifikowaną.
 
Wszystkie wyżej omówione zmiany dotyczące art. 48 TUE są szkodliwe i niebezpieczne. Zaburzają one równowagę instytucjonalną poprzez bezpodstawne wzmocnienie Parlamentu Europejskiego. Co więcej, zmiana systemu głosowania na większość kwalifikowaną jest wymierzona w małe i średnie Państwa Członkowskie pozbawiając je prawa weta, a tym samym ma na celu zwiększenie siły głosu największych państw tj. Niemiec i Francji. 
Konkludując, te postulaty przyczynią się do znaczenie łatwiejszego manipulowania zmianami w Traktatach i wykorzystywania ich dla partykularnych interesów europejskiego mainstreamu, który dąży do bezrefleksyjnej centralizacji polityki unijnej.

24./ Przedstawiciel EPP (w Polsce członkiem jest PO i PSL) proponuje kilka zmian do Art. 49 TUE, które dotyczą procedury przyjęcia nowych Państw Członkowskich. W akapicie drugim postuluje, aby dodać, że „Państwa Członkowskie muszą nadal szanować wartości, o których mowa w art. 2, po przyjęciu do Unii.” Jest to niebezpieczna formuła, która nie ma na celu ochrony tzw. wartości unijnych tylko ma sankcjonować ich instrumentalizację przeciw Państwom Członkowskich podważającym tzw. główny nurt centralizacji Unii. 
Należy podkreślić, że katalog wartości z Art. 2 TUE ma charakter deklaratoryjny, a postulowana zmiana czyni go proskrypcyjnym. Tzw. wartości europejskie są bardzo pojemne i elastyczne pojęciowo, czyli skrajnie nieprecyzyjne. Ich egzekwowanie już jest naznaczone uznaniowością i podwójnymi standardami, a w przypadku zmiany zgodnie z propozycją EPP ta praktyka jeszcze bardziej eskaluje.
 
Proponowany jest również nowy ust. 2, w którym wprowadza się kategorię członkostwa stowarzyszonego Unii Europejskiej. Jest to próba stworzenia quasi-członkowska lub też członkostwa drugiej kategorii, co może wskazywać na utrudnienia jeśli chodzi o przyszłe rozszerzenia w tym akcesję Ukrainy. Bardziej szczegółowe omówienie tej kwestii znajduje się w komentarzu do art. 198 i art. 199 TFUE.

25./ Przedstawiciel Renew (w Polsce członkiem jest partia Polska 2050) proponuje poprawkę art. 52 TUE, która aktualizuję listę Państw Członkowskich. 
Zmiana polega na wykreśleniu Zjednoczonego Królestwa (formalnie opuściło Unię w 2020 r.) oraz dopisaniu Chorwacji (która dołączyła do UE w 2013 r.) 
Jest to zmiana techniczna i nie budzi kontrowersji.

26./ W ramach reformy Traktatów przedstawiciel Renew (w Polsce członkiem jest partia Polska 2050) proponuje szkodliwe zmiany w Art. 54 TUE, który określa wymogi do wejścia w życie Traktatu. Postulaty te powielają zmiany proponowane przez Guy Verhofstadta w art. 48 TUE. 

Zgodnie z nimi zniesiony zostaje wymóg złożenia dokumentów ratyfikacyjnych przez wszystkie Państwa Członkowskie, wejście w życie Traktatu następuje po złożeniu do depozytu dokumentów ratyfikacyjnych przez 4/5 rządów Państw lub po weryfikacji przez KE wyników ogólnoeuropejskiego referendum po uzyskaniu niezbędnej większości. W praktyce oznacza to, że zgoda wszystkich Państw Członkowskich nie jest wymagana do zmiany Traktatów. Alternatywną opcją jest przeprowadzenie ogólnoeuropejskiego referendum, które może być podatne na manipulacje tzw. centralistycznego mainstreamu unijnego, a Państwa o największej liczbie ludności tj. Francja i Niemcy będą mogły narzucić swoją wolę reszcie Unii. 

Ta propozycja to próba ograniczenia roli Państw Członkowskich w procesie decyzyjnym oraz rażące naruszenie równowagi w systemie unijnym. Nie można pozwolić na takie eksperymenty w tak ważnej i delikatnej materii jak zmiany Traktatów, które stanowią fundament ustrojowy Unii.

27./  Przedstawiciel Zielonych (w Polsce Partia Zieloni, członek KO) proponuje zmiany ust. 2 w Art. 55 TUE, który dotyczy tłumaczenia Traktatu na języki urzędowe w Państwach Członkowskich.  
 
Zgodnie z obecnym brzmieniem: „Niniejszy Traktat może być również przetłumaczony na wszystkie inne języki określone przez Państwa Członkowskie, które zgodnie z ich porządkiem konstytucyjnym mają status języków urzędowych na całym ich terytorium lub jego części.” Zatem jest tutaj zachowana dobrowolność, a przepis odnosi się tylko do Traktatu UE.  
 
Natomiast poseł Zielonych chce wprowadzić obligację do przetłumaczenia nie tylko Traktatu, ale również wszystkich aktów prawnych Unii na wszystkie języki urzędowe na całym lub części terytorium Państw Członkowskich. Jest to oczywiste ingerowanie w kompetencje Państw Członkowskich oraz tworzenie dla nich obciążenia administracyjnego.

28./ W ramach reformy art. 3 TFUE, dot. kompetencji wyłącznych UE, przedstawicielka Socjalistów/ (członkiem w Polsce jest Nowa Lewica) proponuje bezpośrednie wskazanie, że UE będzie miała wyłączne kompetencje w zakresie globalnych negocjacji w sprawie zmian klimatycznych. Zasłania się w tym konkluzjami Konferencji w sprawie przyszłości Europy, gdzie instrumentalnie wykorzystano obywateli w celu promowania jednostronnej wizji Unii.
 
Nowe wyłączne kompetencje Unii zaproponował również przedstawiciel Renew (w Polsce członkiem jest partia Hołowni Polska 2050). Liberałowie chcą by tylko Unia decydowała o środowisku naturalnym i różnorodności biologicznej, także w zakresie zasady nieobniżania poziomu ochrony. Łatwo sobie wyobrazić unijne zarządzanie na przykładzie Turowa- biurokraci z Brukseli mogliby dowolnie zamykać polskie przedsiębiorstwa pod pretekstem ochrony środowiska, a Polska nie miałaby żadnego pola manewru. Pod płaszczykiem ochrony środowiska Polsce zostatałaby odebrana suwerenność w kolejnym aspekcie.

29./  W ramach reformy art. 4 TFUE, który odnosi się do kompetencji dzielonych przez UE z państwami członkowskimi, zmiany zaproponowali przedstawiciele wszystkich frakcji - poza EKR. Przedstawicielka socjalistów proponuje, żeby UE dzieliła kompetencje z państwami członkowskimi http://m.in. w zakresie leśnictwa. Przeniesienie leśnictwa z kompetencji krajowych do wspólnych spowoduje, że de facto nie będziemy mogli zarządzać swoimi zasobami. Jeśli tak by się stało, to urzędnicy oraz ministrowie europejscy ds. środowiska bądź rolnictwa mogliby zwykłą większością decydować, co będzie się działo w polskich lasach. Lasy stanowią 1/3 powierzchni Polski, tak więc wizja, że tak duża cześć naszego terytorium znajdzie się pod bezpośrednim zarządem urzędników unijnych jest nie tylko absurdalna, ale wręcz przerażająca.  
Ponadto wśród innych jej pomysłów jest umożliwienie Unii działania w przypadku Celów Zrównoważonego Rozwoju. Obecnie są to kompetencje wyłączne Polski, która najlepiej jest w stanie ocenić swoje możliwości dla wdrożenia tychże celów. 
 
Przedstawiciele S&D, EPP, Zielonych oraz Renew mówią jednym głosem jeśli chodzi o wzbogacenie kompetencji unijnych o poważne transgraniczne zagrożenie zdrowia. Jak mogłoby to wyglądać wszyscy widzieliśmy przy okazji unijnej indolencji podczas pandemii Covid. Urzędnicy Komisji Europejskiej ponad głowami Państw Członkowskich negocjowała z przedstawicielami koncernów farmaceutycznych i po dziś dzień nie znamy ani szczegółów tych rozmów, ani dokładnych postanowień wszystkich umów. Państwa Członkowskie i ich obywatele zostali postawieni pod ścianą i musieli zgadzać się na daleko idące ograniczenia ich wolności gwarantowanych obowiązującymi Traktatami. 
Zdrowie powinno pozostać wyłączną kompetencją krajową i jakiekolwiek działania UE w tym zakresie muszą mieć jasny placet Polski przed ich wdrożeniem. 
 
Edukacja to kolejna dziedzina, która miałaby stać się bez żadnych ograniczeń kompetencją dzieloną UE według przedstawicieli komunistycznej Lewicy i Zielonych. W nieco węższym zakresie to samo proponuje przedstawiciel Renew.
Zawłaszczenie kompetencji w zakresie edukacji niesie ze sobą ryzyko ingerencji w programy edukacyjne ze strony mainstreamowych sił politycznych, a co za tym idzie narzucanie treści i trendów chociażby w takim zakresie jak historia, wychowanie seksualne, etc. 
 
Przedstawiciel EPL chce przyznać UE kompetencje w zakresie spraw zagranicznych, bezpieczeństwa zewnetrznego i obrony. To wyjątkowo niebezpieczny pomysł, zwłaszcza w obecnym kontekście geopolitycznym. Musimy być świadomi faktu, że gdyby UE miała te kompetencje już w ubiegłym roku, to Ukraina zostałaby już dawno podbita przez Moskwę, a jej ludność zniewolona a nawet wymordowana. Natomiast Polska nie mogłaby skutecznie bronić swoich - ani unijnych przy okazji- granic przed hybrydowymi atakami wschodnich satrapów, Unia uznałaby bowiem, że nielegalnych migrantów należy wpuścić na teren Polski.

30./ Reforma art. 6 TFUE, odnoszącego się do kompetencji UE do prowadzenia działań mających na celu wspieranie, koordynowanie lub uzupełnianie działań państw członkowskich, miałaby polegać na przeniesieniu części z nich do obszaru kompetencji dzielonych, tj. kultury, zdrowia oraz ochrony ludności. Przeniesienie kultury to propozycja niemieckiego przedstawiciela komunistycznej Lewicy, który tym samym chce utorować drogę dla mainstreamowej wizji świata oraz inżynierii społecznej, mających na celu niszczenie tradycyjnych wartości.
 
Pomysł przeniesienia kompetencji w zakresie zdrowia wyszedł od przedstawicieli Socjalistów, Renew oraz Zielonych. Unijne rozumienie „zdrowia”, to przede wszystkim tzw. zdrowie seksualne i reprodukcyjne, a proponowane zmiany doprowadzą do złamania konstytucji państw stojących na straży życia ludzkiego, zarówno nienarodzonych dzieci zagrożonych aborcją, jak i nieuleczalnie chorych i osób starszych zmuszanych do eutanazji.
 
Obrona cywilna to ochrona ludzi, środowiska i mienia przed wszelakimi katastrofami, naturalnymi jak i spowodowanymi przez człowieka. Obecnie UE tylko wspiera państwa członkowskie, jeśli pomysł przedstawiciela Renew znajdzie poparcie i Unia otrzyma kompetencje dzielone, wówczas biurokraci unijni będą decydować, gdzie, kiedy i komu ta ochrona się należy, co niesie za sobą ryzyko arbitralności i braku obiektywizmu w procesie decyzyjnym.

31./ W ramach reformy art. 8 TFUE, wprowadzającego zasadę równości kobiet i mężczyzn, Zieloni oraz komuniści chcą ją zastąpić równością wszystkich płci (ideologia gender). Ideologia ta musiałaby znaleźć odzwierciedlenie we wszystkich obszarach polityk unijnych, a nawet w ramach ustaleń budżetowych. Proponowana zmiana jest niejasna, gdyż nawet jej autorzy nie są w stanie wyjaśnić, ile jest płci, ani na czym ich równość miałaby polegać; czy parytet to tyle samo miejsc pracy dla mężczyzn, kobiet, osób niebinarnych, bezpłciowych, wielopłciowych i innych zmyślonych płci? Przebijające ideologiczne zacietrzewienie czyni z kobiet ofiary tej ideologii, gdyż o należną im równość będą musiały walczyć z przedstawicielami wszystkich innych dowolnie przybieranych płci.

32./ W ramach reformy art. 9 TFUE, wskazującego podstawy działania w ramach polityk unijnych, socjaliści chcą uwzględnienia na każdym etapie postępu socjalnego. Prawa socjalne miałyby być preferowane w sytuacji ich konfliktu z wolnościami rynkowymi i wszystkimi innymi politykami unijnymi. Takie podejście stanowiłoby zaprzeczenie swobód rynkowych, które są podstawą funkcjonowania wspólnego rynku oraz jego sukcesów gospodarczych. Powyższe propozycje są bezpośrednio wymierzone w gospodarki państw naszego regionu, które niższymi kosztami socjalnymi rekompensują opóźnienie technologiczne wobec gospodarek zachodnich, a tym samym mogą konkurować na wspólnym rynku.

33./ W ramach reformy art. 10 TFUE, wprowadzającego na poziomie unijnym zakaz dyskryminacji, Zieloni chcą, żeby Unia walczyła z dyskryminacją opartą na płci społeczno-kulturowej, tożsamości gender, ekspresji gender, cechach seksualnych, rasie, kolorze, pochodzeniu społecznym, cechach genetycznych, języku, opiniach, własności oraz urodzeniu. Ta propozycja jest wyrazem ideologicznej krucjaty, której uwzględnienie oznaczałoby paraliż decyzyjny UE, dopóki samozwańczy przedstawiciele nowego porządku nie orzekliby ex cathedra, że nie zachodzi jedna z szeregu możliwych dyskryminacji. Unia jako twór gospodarczy przestałaby istnieć, zastąpiona Unią, w której policja myśli karze za każdy przejaw zdrowego rozsądku.

34./ W ramach reformy art. 11 TFUE, przedstawicielka Socjalistów chce, żeby obok środowiskowych, również wymagania klimatyczne były zintegrowane z definicjami i implementacją polityk Unii. W  imię poprawności politycznej i zielonej ideologii będą nam narzucane coraz bardziej absurdalne cele klimatyczne, często oberwane od realiów gospodarczych i socjalnych. Takie działania dzielą Europę. Socjaliści chcą za wszelka cenę wdrożyć rozwiązania, bez uwzględnieniu specyfiki poszczególnych Państw Członkowskich oraz stopnia ich rozwoju i uprzemysłowienia. Dodatkowo podobne postulaty są w rzeczywistości próbą przeforsowania zakazu nie tylko węgla, ale również gazu i atomu.

35./ W ramach reformy art. 13 TFUE, Zieloni domagają się, żeby podczas implementacji polityk UE brać pod uwagę między innymi zmieniające się nastroje społeczne i rozwijającą się wiedzę naukową. To nieprzemyślana i niebezpieczna propozycja, istna  „puszka Pandory” - nastroje społeczne nie tylko łatwo się zmieniają, ale przede wszystkim są podatne na wszelkiego rodzaju propagandę i manipulację.

36./ Renew, w ramach reformy art. 14 TFUE, domaga się, żeby podczas wyborów do Parlamentu Europejskiego pewną ilość europosłów wybierać w jednym okręgu wyborczym obejmującym całe terytorium Unii. Jest to kolejna już próba wprowadzenia tego rozwiązania, naruszającego prawa Państw Członkowskich poprzez przyjęcie federalistycznego modelu wyboru „Europejczyków”.

37./ Zieloni, w ramach reformy art. 15 TFUE, domagają się publikacji wszystkich dokumentów powstających przy okazji negocjacji międzyinstytucjonlanych dotyczących legislacji. Dodatkowo, Rada miałaby systematycznie rejestrować, stanowiska poszczególnych w państw w organach przygotowawczych i ujawniać je, co znacząco utrudniłoby osiąganie trudnych kompromisów. 

Proponowana zmiana nie ma charakteru konstytucyjnego i tym samym do jej zmiany wystarczy zmiana prawa wtórnego, bez potrzeby zmiany Traktatów.

38./ Socjaliści, Zieloni oraz Renew, w ramach reformy art. 19 TFUE, domagają się, aby Rada, w obszarze walki z dyskryminacją nie podejmowała już decyzji jednomyślnie, ale razem z Parlamentem Europejskim, zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą. 
Dodatkowo, wśród nowych przesłanek dyskryminacji Socjaliści chcą dodania różnych aspektów gender, a Zieloni - całej litanii innych możliwych przesłanek dyskryminacji. 

Propozycja jest skrajnie ideologiczna, tym bardziej, że w tych wszystkich delikatnych kwestiach Państwa Członkowskie nie będą już miały możliwości sprzeciwienia się, co jest możliwe obecnie, na przykład gdy jakieś państwo ma jednoznacznie brzmiące postanowienia konstytucyjne. W myśl nowego brzmienia Parlament Europejski mógłby jak równy promować różne ideologiczne wymysły.

39./ W ramach reformy Art. 20 TFUE, Zieloni proponują, aby każda obywatel kraju trzeciego, który legalnie i nieprzerwalnie przebywal na terenie Unii przez okres 5 lat, mógł otrzymać unijne obywatelstwo. 
Ta propozycja nie tylko narusza prawo Państw Członkowskich do decydowania o przyznawaniu obywatelstwa, ale przede wszystkim stawia obywatelstwo unijne ponad obywatelstwem, przynależnością narodową. Umożliwienie obywatelowi kraju trzeciego otrzymania obywatelstwa unijnego bez przynależności do żadnego państwa członkowskiego jest bezpośrednim atakiem na ich suwerenność.
 
Propozycja komunistów, mająca na celu nadanie prawa do głosowania w wyborach do Parlamentu Europejskiego, wszystkim obywatelom, którzy ukończyli 16 rok życia godzi w różnorodność tradycji i systemów wyborczych krajów członkowskich. Jest to dodatkowo próba sztucznego podniesienia frekwencji wyborczej, przy równoczesnym potencjalnym zwiększeniu elektoratu lewicowego.

40./ Propozycja liberałów, w ramach reformy art. 22 TFUE, stanowi kolejną próbę poszerzenia kompetencji Parlamentu Europejskiego, a tym samym osłabienia Rady, czyli Państw Członkowskich. 
Po raz kolejny również forsowana jest idea by specjalną procedurę legislacyjną, opierającą się na jednomyślności, zastąpić zwykłą procedurą legislacyjną (vide propozycje zmian 16 TUE). 

Głosowanie większościowe w Radzie, oraz zlikwidowanie prawa weta jest sprzeczne z interesem Państw Członkowskich.

41./ Propozycja liberałów z Renew, w ramach reformy art. 23 TFUE, stanowi kolejną próbę poszerzenia kompetencji Parlamentu Europejskiego, a tym samym osłabienia Rady, czyli Państw Członkowskich. 
Po raz kolejny również forsowana jest idea by specjalną procedurę legislacyjną, opierającą się na jednomyślności, zastąpić zwykłą procedurą legislacyjną (vide propozycje zmian Art. 16 TUE). 

Głosowanie większościowe w Radzie, oraz zlikwidowanie prawa weta jest sprzeczne z interesem Państw Członkowskich.

42./ W ramach reformy TFUE, przedstawiciel Zielonych proponuje dodanie nowego przepisu art. 24a, który miałby wprowadzać nowe kompetencje unijne w obszarze ochrony mniejszości zgodnie z poza-unijnymi politykami (chodzi o przyjętą przez Radę Europy Europejską kartę języków regionalnych lub mniejszościowych). Obecnie Państwa Członkowskie same decydują o polityce względem mniejszości językowych na ich terytorium. Jedynie państwa są w stanie zadbać o prawa mniejszości językowych, przy poszanowaniu swoich uregulowań konstytucyjnych, a także tradycji historycznych i ustrojowych.
 
W myśl zasady pomocniczości Unia nie powinna ingerować w te kwestie, gdzie państwa narodowe mogą działać w lepszy sposób. Pojawia się obawa, że działania UE mogłyby potencjalnie prowadzić do wzmożenia wewnętrznych ruchów niepodległościowych i do destabilizacji sytuacji w danym państwie, a w konsekwencji w całej UE.

43./ W ramach reformy art. 39 TFUE, przedstawiciel Zielonych proponuje szereg daleko idących zmian we wspólnej polityce rolnej (WPR). Chce on, by Unia dokładała się do światowego bezpieczeństwa żywności w ramach tzw. „granic planetarnych”. Unia miałaby zapewnić, żeby społeczności wiejskie i przybrzeżne dobrze prosperowały. Zamiast obecnego zapewniania, że konsumenci mają dostawy po rozsądnych cenach, Unia miałaby zapewniać społecznie zrównoważone rolnictwo. Kolejne pomysły obejmują zapewnienie ochrony zdrowia ludzkiego, w tym poprzez ograniczenie odporności na środki przeciwdrobnoustrojowe, zapewnienie ochrony środowiska i klimatu, utrzymanie długotrwałej żyzności gleb, zapewnienie ochrony zasobów wodnych, przyczynianie się do wysokiego poziomu różnorodności biologicznej oraz zapewnienie wysokich standardów dobrostanu zwierząt.
 
WPR jest najdłużej funkcjonującą polityką Unii, która odgrywała i nadal odgrywa podstawową rolę w integracji europejskiej. Cele WPR pozostały aktualne w ciągu ostatnich sześciu dekad i są dziś ważniejsze niż kiedykolwiek, biorąc pod uwagę, że czynniki takie jak pandemia COVID19, rosnące ceny środków produkcji i wojna na Ukrainie wywierają silny wpływ na sektor rolnictwa w Unii i na całym świecie, co sprawia, że zagwarantowanie bezpieczeństwa żywnościowego i przystępności cenowej w przyszłości staje się większym wyzwaniem.
 
W związku z powyższym proponowane zmiany, które nie mają nic wspólnego ani z dobrem obywateli, ani z aktualnymi wyzwaniami nie powinny być rozpatrywane. Mają one charakter bardziej ideologiczny, niż praktyczny i mogłyby doprowadzić do poważnych kryzysów, a nawet uniemożliwić skuteczne funkcjonowanie WPR.

44./ Powołując się na ustalenia zmanipulowanej Konferencji o Przyszłości Europy, Zieloni, w ramach reformy Art. 43 TFUE, proponują, by przy ustalaniu cen, opłat, pomocy i ograniczeń ilościowych oraz ustalania i przydziału uprawnień do połowów, Rada uwzględniała ich zrównoważenie pod względem środowiskowym w perspektywie długoterminowej.
 
Jest to kolejna z wielu propozycji, które utrudnią, a nawet uniemożliwią działania w ramach unijnych polityk rolnictwa i rybołówstwa. Obecnie obowiązujące przepisy są wystarczające, by zapewnić zrównoważenie pod względem środowiskowym oraz utrzymać konkurencyjności działań UE.

45./ Propozycja liberałów z Renew, w ramach reformy art. 64 TFUE, stanowi kolejną próbę zastąpienia jednogłośności w Radzie przez głosowanie większością kwalifikowaną (vide propozycje zmian art. 16 TUE). Ta modyfikacja, jak również zniesienie prawa weta, są sprzeczne z interesem Państw Członkowskich.

46./ W ramach reformy art. 67 TFUE, ludowcy chcą, by to Unia podejmowała skuteczne środki w celu ochrony granic zewnętrznych oraz przeciwko nielegalnej migracji. Ochrona granic to jeden z fundamentalnych wyznaczników suwerenności państwowej. Umożliwienie biurokracji unijnej zajmowania się ochroną granic, oznaczałoby de facto wyzbycie się jednego z najważniejszych atrybutów państwowości. Jest to idea czysto federacyjna.
Również ochrona przed nielegalną migracją powinna pozostać w kompetencji państw członkowskich, które najlepiej zadecydują, jakie środki okażą się najbardziej skuteczne w walce z nią. Hybrydowe ataki na białoruskiej granicy przy użyciu nielegalnych migrantów są najlepszym przykładem unijnej nieudolności we właściwej ocenie sytuacji, a co za tym idzie odpowiedniego dostosowania środków przeciwdziałania.

48./ Propozycja socjalistów, liberałów i Zielonych w ramach reformy art. 81 TFUE, stanowi kolejną próbę poszerzenia kompetencji Parlamentu Europejskiego, a tym samym osłabienia Rady, czyli Państw Członkowskich, tym razem w zakresie spraw prawa rodzinnego mających skutki transgraniczne. 
Po raz kolejny również forsowana jest idea by specjalną procedurę ustawodawczą, opierającą się na jednomyślności, zastąpić zwykłą procedurą ustawodawczą (vide propozycje zmian 16 TUE). 
Dodatkowo, obecnie projekty zmian w tym zakresie są wysyłane do parlamentów krajowych w państwach członkowskich, które mogą się sprzeciwić ich wejściu w życie. Propozycja Renew zakłada usunięcie tej możliwości, co pozwoliłoby na szeroko zakrojone zmiany prawa rodzinnego, również o charakterze stricte ideologicznym. 

Głosowanie większościowe w Radzie, oraz zlikwidowanie prawa weta parlamentów narodowych, zwłaszcza w tak sensytywnym obszarze, jest sprzeczne z interesem Państw Członkowskich.

49./ Propozycja socjalistów, w ramach reformy art.83 TFUE, jest kolejną próbą poszerzenia kompetencji Parlamentu Europejskiego, a tym samym osłabienia Rady, czyli Państw Członkowskich, w zakresie określania przestępstw oraz kar w dziedzinach szczególnie poważnej przestępczości o wymiarze transgranicznym, tj. terroryzm, handel ludźmi oraz seksualne wykorzystywanie kobiet i dzieci, nielegalny handel narkotykami, fałszowanie środków płatniczych, przestępczość komputerowa i przestępczość zorganizowana. 
Po raz kolejny również forsują ideę zastąpienia specjalnej procedury ustawodawczej, opierającej się na jednomyślności, zwykłą procedurą ustawodawczą (vide propozycje zmian 16 TUE).

Zieloni natomiast proponują rozszerzenie listy przestępstw o przestępczość związaną z płcią (gender) oraz przestępstw klimatycznych. Te zmiany są próbą wprowadzenia do Traktatów ideologicznie motywowanych zmian opartych na tożsamości i ekspresji gender, a także dominującego ostatnio spostrzegania zielonej polityki środowiskowo-klimatycznej.

50./ Propozycja liberałów, w ramach reformy art. 86 TFUE, stanowi kolejną próbę poszerzenia kompetencji Parlamentu Europejskiego, a tym samym osłabienia Rady, czyli Państw Członkowskich. 
Po raz kolejny również forsowana jest idea by specjalną procedurę ustawodawczą, opierającą się na jednomyślności, zastąpić zwykłą procedurą ustawodawczą (vide propozycje zmian 16 TUE). Głosowanie większościowe w Radzie, oraz zlikwidowanie prawa weta jest sprzeczne z interesem Państw Członkowskich.

51./ Propozycja liberałów, w ramach reformy art. 87 TFUE, stanowi kolejną próbę poszerzenia kompetencji Parlamentu Europejskiego, a tym samym osłabienia Rady, czyli Państw Członkowskich. 
Po raz kolejny również forsowana jest idea, by specjalną procedurę ustawodawczą, opierającą się na jednomyślności, zastąpić zwykłą procedurą ustawodawczą (vide propozycje zmian 16 TUE). Głosowanie większościowe w Radzie, oraz zlikwidowanie prawa weta jest sprzeczne z interesem Państw Członkowskich.

52./ W ramach reformy Art. 88, przedstawiciel EPL-u proponuje wzmocnienie roli Europolu, polegające na przyznaniu mu uprawnień do prowadzenia działań operacyjnych, w tym odpowiedniego użycia siły, w Państwach Członkowskich. 
Na mocy proponowanych zmian Europol, z pomocniczej, stałby się praktycznie instytucją nadrzędną w czasie wykonywania czynności. Zaproponowane zmiany niosą za sobą ryzyko pozbawienia Państw Członkowskich decyzyjności w kwestiach operacyjnych policji, oraz przeniesienie jej na poziom unijny, a w niektórych kwestiach wręcz ich całkowite wykluczenie z tego procesu. 
Tym samym Unia zyska jeden z atutów państwowości jakim jest zapewnienie ochrony obywateli, przejmując go od Państw Członkowskich.

53./ W ramach reformy art. 108 TFUE, dot. badania systemów pomocy istniejących w poszczególnych krajach, przedstawiciel Zielonych proponuje, aby dodać zapis obligujący Państwa Członkowskie, by te systemy pomocy były zgodne z unijnymi celami neutralności klimatycznej i ochrony środowiska, jak również z Europejskimi Filarami Praw Socjalnych. Dodatkowo Zieloni chcą, by Komisja proponowała Państwom Członkowskim stosowne środki konieczne do ich realizacji.
Poniższa propozycja jest kolejną próbą wprowadzenia pojęcia neutralności klimatycznej do Traktatów, poprzez narzucenie odgórnych sposobów ich realizacji. Dodatkowo, w tym przypadku zachodzi duże ryzyko, że rekomendacje Komisji Europejskiej przybiorą charakter ogólnikowy, w całkowitej sprzeczności z indywidualną sytuacją poszczególnych Państw Członkowskich.

54./ Propozycja socjalistów i liberałów, w ramach reformy art. 113 TFUE, stanowi kolejną próbę poszerzenia kompetencji Parlamentu Europejskiego, a tym samym osłabienia Rady, czyli Państw Członkowskich. 
Po raz kolejny forsowana jest idea by specjalną procedurę ustawodawczą, opierającą się na jednomyślności, zastąpić zwykłą procedurą ustawodawczą (vide propozycje zmian 16 TUE), co w przypadku kwestii podatkowych, będących wyłączną kompetencją Państw Członkowskich, jest nie do przyjęcia. 
Zlikwidowanie jednomyślności w kwestiach podatkowych jest sprzeczne z interesem Państw Członkowskich, gdyż pozbawia ich jednego z atrybutów państwowości.

55./ Propozycja socjalistów i liberałów, w ramach reformy art. 115 TFUE, stanowi kolejną próbę poszerzenia kompetencji Parlamentu Europejskiego, a tym samym osłabienia Rady, czyli Państw Członkowskich. 
Po raz kolejny forsowana jest także idea by specjalną procedurę ustawodawczą, opierającą się na jednomyślności, zastąpić zwykłą procedurą ustawodawczą (vide propozycje zmian 16 TUE). 
Głosowanie większościowe w Radzie, oraz zlikwidowanie prawa weta jest sprzeczne z interesem Państw Członkowskich.

56./ Propozycja socjalistów, w ramach reformy Art.119 TFUE, mająca na celu wpisanie do Traktatu zasady obligującej UE do osiągniecia pełni zatrudnienia, lub możliwie najwyższego poziomu zatrudnienia, oraz postępu socjalnego jest sprzeczne z zasadą wolnego rynku, i ekonomii rynkowej oraz konkurencyjności. 
Dodatkowo uderza w jedną z podstawowych zasad wspólnego rynku oraz jedną z czterech fundamentalnych wolności europejskich.

Proponowana zmiana jest szczególnie niekorzystna dla krajów naszego regionu, gdyż umożliwiłaby ingerencję Unii Europejskiej w rynek pracy, ten ostatni zaś stanowi atut, pozwalający nam na rywalizację z bardziej zaawansowanymi technologicznie gospodarkami Europy Zachodniej.

57./ Propozycja socjalistów, w ramach reformy Art.120 TFUE, mająca na celu wykreślenie z Traktatów zasady otwartego rynku i wolnej konkurencji uderza w jedną z podstawowych zasad wspólnego rynku oraz w fundamentalne wolności europejskie.

Proponowana zmiana jest szczególnie niekorzystna dla krajów naszego regionu, gdyż umożliwiłaby ingerencję Unii w rynek pracy, ten ostatni stanowi atut, pozwalający nam na rywalizację z bardziej zaawansowanymi technologicznie gospodarkami Europy zachodniej. Ingerowanie w wolny, wspólny rynek jest zaprzeczeniem istoty Unii Europejskiej.

58./ Propozycja socjalistów, w ramach reformy art. 121 TFUE, stanowi kolejną próbę poszerzenia kompetencji Parlamentu Europejskiego, a tym samym osłabienia Rady, czyli Państw Członkowskich. Po raz kolejny również forsowana jest idea by specjalną procedurę ustawodawczą, opierającą się na jednomyślności, zastąpić zwykłą procedurą ustawodawczą (vide propozycje zmian 16 TUE). Głosowanie większościowe w Radzie, oraz zlikwidowanie prawa weta jest sprzeczne z interesem Państw Członkowskich. 

Propozycja konsultacji z partnerami socjalnymi jest jedynie zmianą kosmetyczną, podobne konsultacje mają bowiem miejsce regularnie.

59./ Propozycja socjalistów i zielonych, w ramach reformy art. 122 TFUE, stanowi kolejną próbę poszerzenia kompetencji Parlamentu Europejskiego, kosztem Rady, czyli Państw Członkowskich. Po raz kolejny również forsowana jest idea by specjalną procedurę ustawodawczą, opierającą się na jednomyślności, zastąpić zwykłą procedurą ustawodawczą (vide propozycje zmian 16 TUE). Głosowanie większościowe w Radzie, oraz zlikwidowanie prawa weta jest sprzeczne z interesem Państw Członkowskich.

Dodatkowo, zieloni proponują, by zasadę solidarności rozszerzyć również na kwestie socjalne, a nie tylko jak dotychczas jedynie ekonomiczne, co w ostatecznym rozliczeniu może doprowadzić do ingerencji UE w kwestie polityki socjalnej, pozostającej wyłączną kompetencją Państw Członkowskich.

60./ W ramach reformy art. 126 TFUE, dotyczącego unikania nadmiernego deficytu, przedstawicielka socjalistów proponuje wprowadzenie do Traktatów zapisu, który zobliguje Państwa Członkowskie do zapewnienia inwestycji niezbędnych do osiągnięcia europejskich celów gospodarczych, społecznych i środowiskowych.
Ponadto socjaliści żądają, by w każdym przypadku badania zgodności z dyscypliną budżetową, o której mowa w ust. 2, uwzględniano margines elastyczności, aby umożliwić Państwom Członkowskim dokonanie inwestycji niezbędnych do przyczynienia się do realizacji celów gospodarczych, społecznych i środowiskowych UE, w tym do osiągnięcia zasad i praw zawartych w Europejskim Filarze Praw Socjalnych. Inwestycje te nie są uwzględniane w planowanym lub rzeczywistym deficycie publicznym ani w długu publicznym do celów ust. 2 lit. a) i b).
 
Proponowane zmiany są jawną próbą całkowitego zawłaszczania przez UE kompetencji w kwestiach socjalnych. Obecnie Unia może jedynie podejmować inicjatywę w celu zapewnienia koordynacji polityk społecznych, lecz w żadnym wypadku nie powinna ingerować w kompetencje Państw Członkowskich w tej dziedzinie. Socjaliści forsują również wprowadzenie prawa wtórnego bezpośrednio do Traktatów, poprzez umieszczenie w nich zasad i praw Europejskiego Filaru Praw Socjalnych, co samo w sobie jest zbędne i 
 
Niepokojąca jest również propozycja wprowadzenia elastyczności budżetowej, która jest sprzeczna z zasadą dyscypliny budżetowej, pozwalającej utrzymanie stabilności i wiarygodności wspólnej waluty oraz unijnej równowagi finansowej. 
 
Dodatkowo przedstawiciele socjalistów i liberałów po raz kolejny proponują poszerzenie kompetencji Parlamentu Europejskiego kosztem Rady, czyli Państw Członkowskich, oraz zastąpienie specjalnej procedury ustawodawczej, opartej na jednomyślnością, poprzez zwykłą procedurą ustawodawczą.

61./ W ramach reformy Art. 127 TFUE, po raz kolejny socjaliści proponują wpisanie do Traktatu zasady obligującej UE do osiągniecia możliwie najwyższego poziomu zatrudnienia, sprzecznego z zasadą wolnego rynku, i ekonomii rynkowej oraz konkurencyjności. 
Dodatkowo uderzyłoby to w jedną z podstawowych zasad wspólnego rynku oraz jedną z czterech fundamentalnych wolności europejskich. 

Proponowana zmiana jest szczególnie niekorzystna dla krajów naszego regionu, gdyż umożliwiłaby ingerencję Unii w rynek pracy, ten ostatni stanowi atut, pozwalający nam na rywalizację z bardziej zaawansowanymi technologicznie gospodarkami Europy zachodniej. Propozycja socjalistów jest także wysoce demagogiczna i populistyczna, w warunkach wolnorynkowych sytuacja pełnego zatrudnienia jest nie możliwa do osiągniecia, fenomen bezrobocia jest bowiem wkalkulowany w „checks and balances” ekonomii wolnorynkowej.

62./ W ramach reformy Art. 148 TFUE, socjaliści po raz kolejny podejmują próbę poszerzenia kompetencji Parlamentu Europejskiego, a tym samym osłabienia Rady, czyli Państw Członkowskich. Forsowana jest równie idea by specjalną procedurę ustawodawczą, opierającą się na jednomyślności, zastąpić zwykłą procedurą ustawodawczą (vide propozycje zmian 16 TUE). Głosowanie większościowe w Radzie, oraz zlikwidowanie prawa weta jest sprzeczne z interesem Państw Członkowskich.

Socjaliści proponują także, by prawo wtórne, tj. niewiążący dokument European Pillar of Social Rights wpisać trwale do Traktatów, czyniąc go tym samym obowiązującą wszystkich zasadą. Proponowany zapis poszerzyłby dodatkowo kompetencje Unii w kwestiach socjalnych, oraz narzucił cel osiągniecia pełnego zatrudnienia.

63./ W ramach reformy Art. 151 TFUE, socjaliści po raz kolejny proponują wpisanie niewiążących deklaracji, oraz prawa wtórnego, do Traktatów. Po raz kolejny, wysuwają również żądania zapisania w Traktatach zadania, aby celem Unii i Państw Członkowskich stało się osiągniecie pełnego zatrudnienia oraz postępu socjalnego. 
Oba postulaty są sprzeczne z zasadami wolnego rynku i konkurencyjności, oraz z fundamentalnymi wolnościami unijnymi.

64./ Zapisy proponowane przez socjalistów w ramach reformy Art. 153 TFUE, mają po raz kolejny na celu poszerzenie kompetencji Unii w kwestiach socjalnych, przyznając Unii prawo do interweniowania http://m.in. w kwestie budownictwa socjalnego.

Zieloni natomiast chcą umieszczenia zapisu o równości wszystkich płci (ideologia gender) w ich szansach na rynku pracy i traktowania w pracy.

Dodatkowo, zarówno socjaliści, jak i liberałowie proponują wykreślenie zasady jednomyślności w Radzie, w dziedzinach, o których mowa w ustępie 1 litery c), d), f) i g), oraz przy decyzji o stosowaniu do ustępu 1 litery d), f) i g) zwykłej procedury ustawodawczej, co automatycznie wprowadziłoby głosowanie większościowe w obu przypadkach, uderzając tym samym w interesy Państw Członkowskich.

65./ Zmiany zaproponowane przez zielonych w ramach Art. 157 TFUE, są kolejną próbą wprowadzenia do Traktatów ideologii gender, w tym przypadku w kwestii równości płac.
Proponowana zmiana jest niejasna nawet dla jej autorów, którzy nie są w stanie wyjaśnić, ani ile jest płci, ani jak rozumieć stwierdzenie „kobiety, w swojej różnorodności", ani na czym ich równość miałaby polegać.
Ten ideologicznie motywowany zapis wprowadzi całkowity chaos prawny i zaburzenia na rynku pracy.

66./ W ramach reformy art. 165 TFUE, dotyczącej celów UE w zakresie edukacji, kształcenia zawodowego i rozwoju, przedstawiciel niemieckiej komunistycznej lewicy proponuje, aby Unia zamiast rozwijania wymiaru europejskiego w edukacji, zwłaszcza poprzez nauczanie języków Państw Członkowskich, rozwijała wspólne standardy edukacji. Ta edukacja miałaby promować „wartości demokratyczne, praworządność i wiedzę ekonomiczną”. Dodatkowo, proponuje on, zamiast obecnej współpracy między instytucjami, spójność między systemami edukacyjnymi.
 
Jest to nie tylko niepotrzebne, ale przede wszystkim szkodliwe, zwłaszcza w przypadku nauki historii, która na poziomie europejskim ulega wielu wypaczeniom i wynaturzeniom, np. odnośnie roli Niemiec w II wojnie światowej. Nie ulega żadnym wątpliwościom, że edukacja powinna pozostać kompetencją wyłączną Państw Członkowskich.

67./ Zmiany zaproponowane przez socjalistów w ramach reformy Art. 168 TFUE, dotyczącego ochrony zdrowia, mają na celu rozszerzenie kompetencji Unii w kwestiach zdrowotnych, weterynaryjnych, sanitarnych i fito-sanitarnych. Przedstawicielka socjalistów żąda dodatkowo wprowadzenia minimalnych standardów we wszystkich systemach zdrowotnych Państw Członkowskich.  
Zieloni ze swojej strony proponują wprowadzenie zapisów naznaczonych ideologią, dot. powiązania kondycji ludzi z dobrostanem zwierząt, zawartych w wielosektorowym podejściu „Jedno Zdrowie”. Jest to kolejna próba wprowadzenia ideologicznie motywowanych zapisów do Traktatów, a tym samym ingerowania w wewnętrzne polityki Państw Członkowskich.

68./ W ramach reformy art.179 TFUE, dotyczącego europejskiej przestrzeni badawczej, ludowcy proponują wpisanie do Traktatów obowiązku wzmocnienia wolności akademickiej oraz wolności prowadzenia badań naukowych i nauczania Proponowana zmiana jest sama w sobie zbędna, Traktaty gwarantują bowiem wolność słowa, przekonań, itp. Obecny zapis jest na tyle szeroki, że pozwala na ochronę wszystkich typów wolności, nie ma więc potrzeby wprowadzania wyjątków tego rodzaju.

69./ W ramach reformy art. 191 TFUE, dotyczącego celów polityki UE w dziedzinie środowiska, socjaliści proponują by jednym z tych celów stała się realizacja wniosków Porozumienia paryskiego, w tym w sprawie ustalenia wkładu UE. 
Dodatkowo żądają, aby przy opracowywaniu polityki w dziedzinie środowiska, Unia uwzględniała ryzyko przekroczenia „granic planetarnych”. Porozumienie paryskie podpisały Państwa Członkowskie oraz UE, co czyni je wiążącym i nie ma potrzeby zmiany traktatowej, żeby jego zapisy zostało uwzględnione. 

Wprowadzenie zaproponowanych zmian spowoduje popsucie prawa europejskiego poprzez niepotrzebne dopisywanie oczywistych zapisów. Traktat powinien bowiem zawierać jedynie najważniejsze kwestie ustrojowe o charakterze konstytucyjnym.

70./ W ramach reformy traktatowej przedstawiciel zielonych domaga się dodania do TFUE nowego art. 191a, który zobowiąże Unię do dążenia do ograniczenia wzrostu temperatury na świecie do 1,5°C powyżej poziomu sprzed epoki przemysłowej oraz zrównoważenia okołounijnych emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych najpóźniej do 2050 r. Wszystkie projekty, w tym budżetowe, będą musiały to uwzględniać. 

Tego rodzaju działanie mogłoby spowodować pozbawienie konkurencyjności gospodarki UE, z korzyścią dla innych światowych graczy. W pewnym stopniu jest to także uzależnienie prawa od trendów i ideologii, które jak wiadomo podlegają ciągłym zmianom i nie mogą stanowić podstawy dla prawa.

71./ W ramach reformy art. 192 TFUE, dotyczącego ogólnych programów działania, przedstawiciele Renew i zielonych sugerują odejście od jednomyślności w przypadku decydowania o przepisach podatkowych, jak również o środkach wpływających na zagospodarowanie przestrzenne, zarządzanie zasobami wodnymi, przeznaczenie gruntów oraz wybór Państw Członkowskich w zakresie źródeł energii i struktury zaopatrzenia w energię.
 
Wprowadzenie głosowania większościowego w tych obszarach skutkowałoby praktyczną utratą kontroli nad jednym z najważniejszych aspektów państwowości, a w konsekwencji utratą suwerenności. Możliwość decydowania o miksie energetycznym ma kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa państwa, co widać doskonale w przypadku konfliktu Rosji. Gdyby ta kwestia podlegała głosowaniu większościowemu, to dzisiaj kraje europejskie byłyby całkowicie uzależnione od dostaw gazu z Rosji. Pozostawienie tej kwestii w kompetencjach Państw Członkowskich i konieczność ustalenia jednomyślności wszelkich zmian stanowi niezbędny zawór bezpieczeństwa i pod żadnym pozorem nie powinno zostać zmienione.

72./ W ramach reformy art. 194 TFUE, dotyczącego celów polityki UE w dziedzinie energetyki, przedstawiciele EPP, socjalistów, Renew i zielonych promują utworzenie wspólnej unijnej polityki energetycznej. Druga proponowana zmiana miałaby polegać na zwiększeniu kompetencji unijnych w tym zakresie: obecnie UE ma za zadanie wspierać efektywność energetyczną, natomiast po reformie miałaby ją zapewnić w celu osiągnięcia efektywnej energetycznie i w pełni opartej na odnawialnych źródłach energii gospodarki.
Po raz kolejny pojawia się także żądanie odejścia od jednomyślności w przypadku decydowania o przepisach fiskalnych w tym obszarze. 

Te propozycje, będące konsekwencją wcześniej zgłoszonych zmian, mogą doprowadzić w najgorszym wypadku w do odebrania Państwom Członkowskim suwerenności energetycznej.

73./ W ramach reformy art. 198 TFUE, EPP proponuje nowe zapisy dot. stowarzyszenia i terytoriów zamorskich, które nie tylko nie wnoszą nic nowego, ale wręcz dublują niepotrzebnie istniejące już przepisy.  

Propozycja przedstawiciela Renew jest jedynie kosmetyczną zmianą, polegającą na usunięciu zapisów, które straciły ważność po wyjściu Zjednoczonego Królestwa z UE.

74./ Propozycja EPP w ramach reformy art. 199 TFUE nie wnosi żadnych nowych idei w kwestii stowarzyszenia i terytoriów zamorskich. 
Jednakże pomysł wkomponowania tych zapisów w Traktaty niesie za sobą ryzyko stworzenia „wiecznego przedsionka” dla krajów aspirujących do wejścia do UE, który w praktyce uniemożliwi zainteresowanym państwom dołączenie do UE pod przykrywką posiadania rozszerzonego już statusu stowarzyszeniowego.

75./ W ramach reformy Art. 207 TFUE, przedstawiciel EPP proponuje wprowadzenie stałego mechanizmu badania bezpośrednich inwestycji zagranicznych w UE, który umożliwiłby UE zakazanie transakcji zagrażających europejskim interesom bezpieczeństwa. Niniejsza propozycja jest ciekawa, jednakże potrzebne byłyby dodatkowe szczegóły, http://m.in. kadr prawny, lista konkretnych transakcji, których należałoby zakazać, etc.

Zieloni natomiast próbują po raz kolejny narzucić nie tylko zapisy dot. neutralności klimatycznej, ale także rozszerzenie kompetencji Parlamentu Europejskiego.

76./ Przedstawiciel zielonych, w ramach reformy art. 218 TFUE, dot. procedury negocjacji i zawierania umów, raz jeszcze próbuje przeforsować poszerzenie kompetencji Parlamentu Europejskiego, proponując, aby, na razie w ramach wyjątku, podjęcie rokowań było uzależnione nie tylko od decyzji Rady, ale i Parlamentu Europejskiego. 
Realizacja takiego postulatu naruszy równowagę instytucjonalną UE. Rada jest i powinna pozostać jedynym organem decyzyjnym w tej materii zgodnie z duchem art. 218 TFUE. Nie ma obecnie żadnych podstaw do tego, by przyznawać Parlamentowi dodatkowe kompetencje, zwłaszcza kosztem Państw Członkowskich.

77./ Renew w ramach reformy art. 222 TFEU, dot. klauzuli solidarności i środków jej realizowania, proponuje całkowicie nowy zapis pozwalający, aby w przypadku poważnego kryzysu dotykającego kilka lub wszystkie Państwa Członkowskie lub Unię Europejską, na przykład w dziedzinie bezpieczeństwa i obrony, zdrowia lub klimatu, Rada mogła upoważnić Komisję do działania z nadzwyczajnymi kompetencjami i uruchomienia wszystkich niezbędnych instrumentów. Ponadto Rada miałaby o tym stanowić większością kwalifikowaną po uzyskaniu zgody Parlamentu Europejskiego na wniosek Parlamentu lub Komisji.

Propozycja liberałów jest nie do zaakceptowania, przede wszystkim dlatego, że użycie większości kwalifikowanej nie gwarantuje odpowiednich praw Państwom Członkowskim. Dodatkowo obecnie obowiązujące Traktaty zapewniają odpowiednie prowizje w sytuacjach kryzysowych, nie ma więc potrzeby wprowadzania zmian, tym bardziej pozwalających na równie szeroką interpretację.

78./ W ramach reformy art. 223 TFUE, nt. wyborów do PE, ludowcy i liberałowie postulują usunięcie obecnej procedury ustalania przepisów wyborczych, w której Rada decyduje jednomyślnie, oraz wprowadzenie nowej procedury, pozwalającej PE decydować większością swoich członków o zmianach, Rada zaś mogłaby jedynie wyrazić większością kwalifikowaną zgodę na przyjęcie nowych przepisów w ramach specjalnej procedury ustawodawczej. Również przepisy lub warunki dotyczące opodatkowania obecnych lub byłych europosłów nie byłyby już przyjmowane jednomyślnie w Radzie.

Odebranie Radzie prawa decyzji w tak fundamentalnych kwestiach jak wybory do PE doprowadzi do całkowitego zaburzenia równowagi instytucjonalnej. Traktaty gwarantują Państwom Członkowskim prawo decydowania o sposobie powoływania jednej z kluczowych instytucji unijnych.

47./ Przedstawiciel EPL, w ramach reformy art. 77 TFUE proponuje, by Unia rozwijała polityki przeciwko nielegalnej migracji, w tym ochronę granic przed ich przekraczaniem i usuwaniem nielegalnych migrantów. Ponadto, przepisy w tym zakresie mieliby stanowić w ramach zwykłej procedury ustawodawczej Parlament Europejski i Rada. Z powodu bardzo liberalnego podejścia unijnego mainstreamu do migracji, Unia nie powinna decydować w kwestiach dotyczących ochrony granic. Zarówno kryzys na granicy z Białorusią, jak i tocząca się obecnie wojna na Ukrainie doskonale pokazują dlaczego kwestie granic nie powinny znaleźć się w zakresie kompetencji unijnych.
 
Przedstawiciel Renew chce wprowadzenia do art. 77 TFUE zapisu uniemożliwiającego Radzie decydowania jednomyślnie na temat przepisów dotyczących paszportów, dowodów tożsamości, dokumentów pobytowych lub jakichkolwiek innych podobnych dokumentów. Te decyzje byłyby podejmowane przez Parlament Europejski i Radę w ramach zwykłej procedury ustawodawczej. Umożliwienie Unii decydowania w kwestii dokumentów potwierdzających tożsamość jest wkroczeniem w uprawnienia Państw Członkowskich, jedynie wymóg osiągniecia jednomyślności nieznacznie mityguje to prawo. Likwidacja jednomyślności spowoduje, że kompromis nie będzie konieczny w tak bardzo delikatnych sprawach.

79./ W ramach reformy art. 225 TFUE, dot. wpływu PE na inicjatywę ustawodawczą KE, ludowcy i liberałowie proponują wprowadzenie inicjatywy ustawodawczej dla PE. Obecnie wyłącznie Komisja Europejska posiada inicjatywę ustawodawczą, a Parlament może zażądać od Komisji przedłużenia propozycji. 
Proponowana zmiana całkowicie zrewolucjonizuje istniejący porządek instytucjonalny, tym bardziej, że Komisja nie miałaby możliwości odmówienia Parlamentowi, a wszystkie propozycje parlamentarne byłoby objęte zwykłą procedurą ustawodawczą.

80./ Zieloni i liberałowie, w ramach reformy art. 226 TFUE, dot. uprawnień śledczych PE, żądają aby już nawet ¼ europosłów mogła powołać komisję śledczą. Dodatkowo proponują po raz kolejny osłabienie uprawnień Rady i Komisji, które obecnie wyrażają zgodę na szczegółowe postanowienia dotyczące uprawnień śledczych przez Parlament. Po zmianach KE byłaby jedynie konsultowana, a Rada wyrażałaby zgodę większością kwalifikowaną.
 
Proponowane zmiany, zaburzając równowagę instytucjonalną EU, zmierzają w kierunku federalistycznym.

81./ Ludowcy i liberałowie, w ramach reformy art. 234 TFUE, nt. wniosku o wotum nieufności dla Komisji, proponują możliwość zastosowania tej procedury wobec tylko jednego komisarza. Obecnie Komisja jest organem kolegialnym i w przypadku przegłosowania wotum nieufności do jednego z komisarzy, członkowie Komisji kolegialnie rezygnują ze swoich funkcji. 

Proponowanie rozwiązanie jest bardzo problematyczne z instytucjonalnego punktu widzenia, gdyż mogłoby z łatwością posłużyć jako polityczna broń. Możliwe byłoby wyłuskiwanie pojedynczych komisarzy z „nieposłusznych” Państw Członkowskich, np. z Polski czy Węgier i następnie ich usunąć.

82./ Zmiany w art. 238 TFUE wynikają bezpośrednio ze zmian w Art. 16 TUE.
Dla przypomnienia, w ramach reformy Traktatów UE liberałowie proponują zmiany dotyczące Art. 16 TUE w zakresie funkcjonowania Rady Unii Europejskiej. W ramach tego postulatu przedstawiony jest system głosowania, w którym liczba głosów Państw Członkowskich zależy od progów dotyczących liczby ludności, a państwa mogą mieć minimalnie 3 głosy, a maksymalnie 6 głosów. W tym systemie Polska byłaby wśród największych państw unijnych i dysponowałaby taką samą siłą głosu jak Niemcy czy Francja. Jest to ciekawa propozycja, która jest warta rozważania dlatego, że przywraca równowagę do systemu unijnego. W kolejnym postulacie przedstawiciel Renew proponuje zmianę większości kwalifikowanie na co najmniej 2/3 głosów Rady oraz zmianę domyślnego systemu głosowania w Radzie na zwykłą większość. Ponadto proponowane jest wprowadzenie stałej i wybieralnej Prezydencji Rady w miejsce obecnego systemu rotacyjnego.

83./ Przedstawiciel Renew, W ramach reformy art. 245 TFUE, dot. statusu komisarzy, proponuje udzielenia Parlamentowi prawa składania wniosku o dymisję komisarza.  Obecnie w przypadku naruszenia przez komisarza swoich zobowiązań, zwłaszcza uczciwości, incompatibilitas itp. to sama Komisja oraz dodatkowo Rada mogą wnioskować do TSUE. Proponowana zmiana jest kolejną próbą rozszerzenia kompetencji Parlamentu. Dodatkowo zachodzi poważne ryzyko, że ta procedura zostałaby upolityczniona i stosowana w celu zwalczania niepokornych krajów.

84./ Liberałowie, w ramach reformy art. 246 TFUE, dot. mandatów komisarzy, proponuje, aby w przypadku wakatu Rada decydowała większością kwalifikowaną, czy należy zastąpić takiego członka Komisji innym obywatelem tego samego państwa. 
Zniesienie jednomyślności w tym przypadku odbierze zainteresowanemu Państwu Członkowskiego prawo weta. Proponowane zmiany doprowadzą do pogłębienia się podziałów w Radzie, co dodatkowo osłabi tę instytucję.

85./ W ramach reformy art. 247 TFUE, dot. dymisjonowania komisarzy, liberałowie po raz kolejny proponują wzmocnienie roli Parlamentu poprzez umożliwienie mu składanie wniosku o dymisji komisarza. Obecnie, w przypadku gdy komisarz dopuścił się poważnego uchybienia, TSUE, na wniosek Rady lub Komisji, może zdymisjonować komisarza. Propozycja zmiany jest kolejnym krokiem w stronę federalizacji, gdyż ma na celu zmianę równowagi pomiędzy instytucjami, przy równoczesnym osłabieniu pozycji Rady. 
Dodatkowo, proponowany zapis bardzo łatwo może zostać użyty w polityczny sposób przeciwko niepokornym krajom.

86./ Zieloni, w ramach reformy art. 258 TFUE, nt. postępowania naruszeniowego poprzedzającego ewentualne wniesienie skargi do TSUE, proponują zmianę możliwości rozpoczęcia całego procesu w obowiązek. W świetle nowej zmiany, Komisja Europejska będzie zobligowana do wszczęcia sporu na drodze sądowej nawet jeżeli uzna, że Państwo Członkowskie w odpowiedzi na uzasadnioną opinię przedstawiło wyczerpujące argumenty, dlaczego nie powinno się do tej uzasadnionej opinii stosować.
Proponowane rozwiązanie jest skrajnie nieprzemyślane, gdyż niepotrzebnie zwiąże ręce Komisji, która straci swoją władzę dyskrecjonalną w zakresie stania na straży Traktatów. W praktyce, ten nowy obowiązek doprowadzi do całkowitego paraliżu UE jako sprawnie funkcjonującej organizacji, gdyż cały system unijny ugiąłby się pod ciężarem pieniactwa i niewydolności sądowej. Powyższa propozycja, motywowana rzekomym żądaniem obywateli UE, by naruszenia praworządności były karane, prezentuje zideologizowane stanowisko, które uderza w fundamentalne prawa Państw Członkowskich.

87./ W ramach reformy art. 262 TFUE, przedstawiciel Renew proponuje aby w sprawie przyznania Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej właściwości w odniesieniu do sporów dotyczących stosowania aktów przyjętych na podstawie Traktatów, które tworzą europejskie tytuły prawne w dziedzinie własności intelektualnej, Rada stanowiła większością kwalifikowaną, a nie jak dotychczas - jednomyślnością.
Ta propozycja osłabia znacznie Radę, jednocześnie wzmacniając pozycję Parlamentu, który obecnie jest jedynie konsultowany, a po zmianie miałby wydawać zgodę. Sugerowana zmiana, poprzez zmianę równowagi instytucjonalnej, wprowadza zasady państwa federalnego.

88./ W ramach reformy art. 263 TFUE, zieloni, powołując się na chęć wzmocnienia demokracji unijnej i ochrony wartości, chcą zmodyfikować system wnoszenia skarg przez obywateli. Obecnie każda osoba fizyczna lub prawna może wnieść skargę na akty, których jest adresatem, lub które dotyczą jej bezpośrednio i indywidualnie. Zieloni proponują wykreślenie przesłanki „indywidualności” co w znaczący sposób poszerzy katalog potencjalnych skarżących. 
Ta zmiana otwiera drogę do pieniactwa procesowego, gdyż dowolny „aktywista” będzie mógł składać skargę za skargą, chociaż żadna ze spraw nie dotyczyłaby go indywidualnie. Ta propozycja jest nie tylko nieuzasadniona, ale przede wszystkim sprzeczna z europejskim porządkiem prawnym oraz zasadą praworządności.

89./ W ramach reformy art. 275 TFUE, liberałowie z Renew chcą rozszerzenia kognicji TSUE na sprawy z zakresu wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa. Jest to konsekwencja zmian wprowadzonych w TUE, art. 24 i 36.
Dla przypomnienia zmiana art. 24 TUE dotyczy zmiany sposobu podejmowania decyzji w dziedzinie wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa. Dotychczasową tryb jednomyślności miałby zostać zastąpiony większością kwalifikowaną. Wspólna polityka zagraniczne i bezpieczeństwa jest niezwykle wrażliwym obszarem polityki oraz domeną, gdzie decyzje podejmują Państwa Członkowskie na równych zasadach. Realizacja tego postulatu doprowadziłaby do dalszego wzmocnienia Francji i Niemiec kosztem pozostałych państw. Należy podkreślić, że prawo weta jest jednym z najważniejszych instrumentów, które małe i średnie Państwa Członkowskie wykorzystują do obrony swoich żywotnych interesów. Jego likwidacja weta spowodowałaby rażące zaburzenie równowagi w instytucjach międzyrządowych oraz mogłaby przyspieszyć dezintegrację Unii.
Natomiast zmiana art.36 TUE dotyczy wzmocnienia roli Parlamentu Europejskiego w dziedzinie wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa. W proponowanej wersji Parlament Europejski ma udzielać instrukcji Wysokiemu Przedstawicielowi Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, a rekomendacje PE dla Wysokiego Przedstawiciela mają być prawnie wiążące. Postulowane zmiany doprowadzą do zaburzenia równowagi instytucjonalnej oraz destabilizacji polityki unijnej. Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa to obszar wrażliwy i jako taki powinien pozostać w gestii decyzji Państw Członkowskich, które są reprezentowane na forum Rady Europejskiej i Rady Unii Europejskiej.

90./ W ramach reformy art. 285 TFUE, przedstawiciel Renew proponuje wprowadzenie istotnych zmian w zakresie składu Europejskiego Trybunału Obrachunkowego, ETO, w którego skład wchodzi obecnie jeden obywatel z każdego Państwa Członkowskiego. Renew chce ograniczenia tej liczby do 2/3 Państw Członkowskich z odzwierciedleniem zasięgu demograficznego i geograficznego. Dodatkowo nowy skład ETO miałby być powoływany większością kwalifikowaną. 
Ta propozycja idzie w kierunku federalizacji Unii i docelowo doprowadzi do osłabienia Państw Członkowskich.

91./ Przedstawiciel liberałów, w ramach reformy art. 286 TFUE, dot. członków Trybunału Obrachunkowego, chce wprowadzenia istotnych zmian w zakresie sposobu wyboru składu Europejskiego Trybunału Obrachunkowego, ETO. Obecnie Rada przyjmuje listę członków ETO po konsultacji z Parlamentem Europejskim, natomiast propozycja Renew wprowadzi konieczność uzyskania zgody PE. 
To kolejna federalistyczna propozycja, która przemodeluje obecną równowagę instytucjonalną osłabiając Radę i Państwa Członkowskie kosztem Parlamentu.

92./ Liberałowie, w ramach reformy art. 292 TFUE, dot. zaleceń, chcą wykreślenia zasady, zgodnie z którą Rada stanowi jednomyślnie w dziedzinach, w których jednomyślność wymagana jest do przyjęcia aktu unijnego. Powyższa propozycja jest konsekwencją szeregu forsowanych zapisów dot. zastąpienia jednomyślności głosowaniem większościowym, które de facto pozbawi pojedyncze Państwa Członkowskie prawa weta w nawet najbardziej istotnych z punktu widzenia bezpieczeństwa państwa i suwerenności obszarach. 
Gdyby znieść jednomyślność we wszystkich obszarach, to w konsekwencji ten przepis art. 292 TFUE utraci rację bytu.

93./ W ramach reformy art. 311 TFUE, dotyczącego zasobów własnych Unii, socjaliści i liberałowie chcą zmiany sposobu decydowania o ustanawianiu nowych lub uchylaniu obowiązujących kategorii zasobów własnych. Obecnie Rada stanowi jednomyślnie i jedynie konsultuje się z Parlamentem Europejskim.
Po wprowadzeniu postulowanej zmiany na głosowanie większością kwalifikowaną, Państwa Członkowskie zostaną pozbawione możliwości wpływania na kształt budżetu oraz stracą kartę przetargową w kluczowych unijnych negocjacjach. Małe i średnie Państwa Członkowskie nie będą bowiem w stanie zbudować większości blokującej, co poważnie zaszkodzi ich interesom.  Ponadto, najbardziej ucierpią na tych zmianach mniej zamożne Państwa Członkowskie, którym uniemożliwi to przeciwstawienie się wprowadzeniu nowych, nadmiernie obciążających de facto podatków unijnych, mających na celu sfinansowanie kosztów polityki klimatyczno-energetycznej, stworzonej bez uwzględnienia występujących obecnie dysproporcji rozwojowych.

94./ Socjaliści i liberałowie, w ramach reformy art. 312 TFUE, nt. wieloletnich ram finansowych, chcą zmiany sposobu decydowania o przyjmowaniu rozporządzenia określającego Wieloletnie Ramy Finansowe, WRF. Obecnie Rada stanowi jednomyślnie i za zgodą Parlamentu Europejskiego, tymczasem nowy zapis miałby wprowadzić zwykłą procedurę ustawodawczą w tej dziedzinie.
Usunięcie zasady jednomyślności osłabia pozycję Państw Członkowskich poprzez forsowanie rozwiązań federacyjnych. Dodatkowo zaproponowany zapis jest bezpodstawny, gdyż obecne Traktaty dają już możliwość Radzie Europejskiej, aby ta upoważniła Radę do stanowienia większością kwalifikowaną, za pomocą tzn. klauzul pomostowych.

95./ Liberałowie, w ramach reformy art. 329 TFUE, dotyczącego procedury ustanawiania wzmocnionej współpracy, chcą zmiany sposobu decydowania o upoważnieniu do podjęcia wzmocnionej współpracy, tj. zastąpienia jednomyślności poprzez głosowanie większością kwalifikowaną.  Obecnie w sytuacji, gdy wzmocniona współpraca niektórych Państw Członkowskich zagroziłaby jednemu konkretnemu członkowi UE, może on zablokować takie działanie. 
Po wprowadzeniu proponowanego zapisu taka ewentualność zniknie, co może spowodować liczne problemy natury politycznej i zagrozić spójności UE.

96./ W ramach reformy art. 330 TFUE, dot. procedury głosowania w ramach wzmocnionej współpracy, liberałowie proponują zastąpienie głosowania jednomyślnego poprzez głosowanie większością kwalifikowaną. 

Proponowany zapis jest niedorzeczny, gdyż decyzje w takim głosowaniu są podejmowane wyłącznie przez Państwa Członkowskie uczestniczące we wzmocnionej współpracy. Jest zatem niezbędne, by wszystkie te państwa wyraziły zgodę na dotyczące je zmiany we wszystkich obszarach, w których Traktaty stanowią o konieczności podejmowania decyzji w sposób jednomyślny.

97./ W ramach reformy art. 333 TFUE, który dotyczy stosowania postanowień TUE i TFUE w przypadku wzmocnionej współpracy, przedstawiciel Renew chce usunięcia klauzuli pomostowej, tzw. „passerrelle clause”, pozwalającej Państwom Członkowskim działającym w ramach wzmocnionej współpracy jednogłośnie postanowić, że nie będą stosowały jednomyślności, a jedynie większość kwalifikowaną. Usunięcie tej możliwości oznacza, że Państwa Członkowskie zostaną pozbawione wolności wyboru w tej kwestii. 
Ta propozycja wpisuje się w dążenie do osłabienia pozycji Państw Członkowskich poprzez pozbawienie ich prawa weta, oraz jest częścią federalistycznych planów partii głównego nurtu. Z technicznego punktu widzenia wykreślenie tego przepisu jest nieuzasadnione, gdyż w żaden sposób nie wpłynie na usprawnienie działań w ramach wzmocnionej współpracy.

98./ W ramach reformy art. 342 TFUE, dotyczącego systemu językowego Unii, przedstawiciel zielonych proponuje, aby także Parlament Europejski w drodze zwykłej procedury legislacyjnej, a nie jak dotychczas jedynie Rada jednomyślnie, ustalała taki system. 
Jest to kolejna próba osłabienia Rady kosztem Parlamentu, tym razem w dziedzinie bardzo wrażliwej - to język jest bowiem jednym z nośników unikalnej kultury narodowej Państw Członkowskich oraz ich tożsamości. 

Powyższa propozycja, całkowicie pozbawiona podstaw merytorycznych, opiera się na konkluzjach Konferencji o Przyszłości Europy, która chce zniesienia wszelkiej jednomyślności en bloc, bez refleksji nad tym jak sugerowane zmiany wpłyną na równowagę instytucjonalną.

99./ Ludowcy i liberałowie, w ramach reformy art. 346 TFUE, dot. ochrony interesów Państw Członkowskich, proponują istotne zmiany. Obecnie każde Państwo Członkowskie może podejmować konieczne środki, odnoszące się do produkcji lub handlu bronią, amunicją lub materiałami wojennymi w celu ochrony podstawowych interesów jego bezpieczeństwa. Zgodnie z postulowaną zmianą, Państwa Członkowskie mogłyby teraz jedynie powiadamiać Komisję, jakie środki uznają za właściwe. Dodatkowo, obecnie to Rada jednomyślnie może wprowadzać zmiany do listy produktów, do których ma zastosowanie wyżej opisana zasada. Przedstawiciele EPL i Renew chcieliby, żeby w tych sprawach decydował wraz z Radą Parlament Europejski w ramach zwykłej procedury ustawodawczej. 
Sugerowane nowe zapisy odbierze Państwom Członkowskim możliwość szybkiego reagowania na pojawiające się zagrożenia.

100./ Liberałowie, w ramach reformy art. 352 TFUE, dot. możliwości rozszerzenia kompetencji UE, postulują zniesienie wymaganej obecnie jednomyślności na rzecz głosowania większością kwalifikowaną. Aktualne zapisy przewidują, żeby można było przyjąć stosowne przepisy w sytuacji, gdy działanie Unii jest niezbędne do osiągnięcia jednego z celów, o których mowa w Traktatach, a te nie przewidziały uprawnień do takich działania. Przepis ten wprowadza wyjątkową możliwość, by w jednostkowych, szczególnie uzasadnionych sprawach wyjść poza obowiązujące Traktaty i pozwolić działać Unii w pewnym obszarze. Ze względu na swój niecodzienny charakter, tj. dopuszczenie de facto pewnego rodzaju zmiany traktatów, niezbędne jest w tym zakresie utrzymanie jednomyślności. Tym bardziej, że z kolejnej propozycji wynika, że te zmiany będą mogły dotyczyć osiągania celów związanych ze wspólną polityką zagraniczną i bezpieczeństwa, co obecnie jest explicite wykluczone.

101./ Liberałowie proponują wykreślenie art. 353 TFUE, dot. częściowego wyłączenia możliwości uproszczonej zmiany Traktatów w odniesieniu do niektórych obszarów. Zgodnie z art. 48 ust. 7 TUE, Rada Europejska może jednomyślnie upoważnić Radę do stanowienia w niektórych obszarach większością kwalifikowaną, tzw. klauzula pomostowa („passerelle clause”), a art. 353 TFUE wskazuje, do których obszarów nie będzie mógł mieć zastosowania ten mechanizm. Wykreślenie tego artykułu spowoduje, że w każdym z takich obszarów będzie możliwe wprowadzenie zmian przez Radę Europejską, w tym w takich kluczowych obszarach jak zasoby własne Unii (art. 311 TFUE), wieloletnie ramy finansowe (art. 312 TFUE), rozszerzenie kompetencji Unii (art. 352 TFUE) oraz zawieszenia niektórych praw w ramach art. 7 TUE (art. 354 TFUE). Wprowadzenie proponowanej zmiany pozbawi de facto Państwa Członkowskie prawa weta i tym samym osłabi ich pozycję poprzez zakłócenie równowagi instytucjonalnej.

102./ W ramach reformy art. 354 TFUE, dot. sposobu głosowania w zakresie zawieszenia niektórych praw w ramach art. 7 TUE, przedstawiciel zielonych proponuje wprowadzenie zmian ściśle związanych z postulowaną przezeń reformą art. 7 TUE.
Dla przypomnienia, zaproponowane zmiany w art. 7 ust. 1 TUE polegają na zmianie sposobu podejmowania decyzji w Radzie w sprawach dot. stwierdzenia wyraźnego ryzyka poważnego naruszenia i stwierdzenia poważnego i stałego naruszenie przez Państwo Członkowskie wspomnianych wartości. 
Wedle propozycji przedstawicieli Renew i zielonych decyzje te powinny zapadać na podstawie głosowania większością kwalifikowaną (55% państw, które reprezentują co 65% ludności), a nie jak obecnie większością 4/5. Natomiast propozycje dotyczące ust. 2 polegają na zmianie sposobu głosowania przez Radę w kwestii poważnego i stałego naruszenia przez Państwo Członkowskie wartości z Art. 2 TUE. Zgodnie z postulatami Renew i Zielonych, Rada powinna stanowić w tym temacie nie jednomyślnie (z wyłączeniem Państwa będącego przedmiotem głosowania), tak jak jest obecnie, ale większością kwalifikowaną. Jest to niezwykle niebezpieczny postulat, który umożliwi wywierania silniejszej presji na Państwa Członkowskie i doprowadzi do jeszcze większej instrumentalizacji Art. 7 i wykorzystywania go w celach politycznych przez instytucje unijne oraz największe państwa UE. Dodatkowo, przedstawiciel Zielonych proponuje aby Rada, za pomocą większości kwalifikowanej, mogła zdecydować o nałożeniu kar budżetowych już na etapie stwierdzenia ryzyka poważnego naruszenia wartości z Art. 2 TUE.
Zaproponowane zmiany, zarówno w art. 7 TUE jaki i art. 354 TFUE są nie do zaakceptowania.

103./ W ramach reformy art. 355 TFUE, nt. terytorialnego zakresu stosowania Traktatów, liberałowie z Renew proponują wprowadzenie zmian o charakterze porządkowym związanych z wystąpieniem Zjednoczonego Królestwa z UE. Są to zmiany z punktu widzenia jasności prawa zasadne i niekontrowersyjne.

104a./ W ramach prac nad Raportem ws. Zmian Traktatów, europejski mainstream, do którego należą grupy polityczne PO, PSL, Nowej Lewicy, Polski 2050 oraz Partii Zielonych, realizuje "centralistyczny" program polityczny,  polegający na lawinowym przekazaniu kompetencji na szczebel UE. Proponowane zmiany Traktatów dążą do rozszerzenia katalogu kompetencji dzielonych między Unią a Państwami Członkowskimi, z pierwszeństwem ich wykonywania przez UE, w następujących 11 obszarach: 
 
1. Leśnictwo,
2. Klimat i bioróżnorodność,
3. Sprawy zdrowia publicznego włączając transgraniczne zagrożenia dla zdrowia, ochrona zdrowia i poprawa zdrowia ludzkiego, włączając zdrowie i prawa seksualne i reprodukcyjne,
4. Infrastruktura transnarodowa,
5. Sprawy zagraniczne, 
6. Bezpieczeństwo zewnętrzne i obrona,
7. Obrona cywilna,
8. Ochrona granic,
9. Wdrożenie celów zrównoważonego rozwoju ONZ,
10. Kultura,
11. Edukacja, np. edukacja obywatelska, edukacja w obszarze zmian klimatu i środowiska, opieka nad dziećmi.
 
Jednocześnie w wielu aspektach przedstawiciele największych grup politycznych proponują wzmocnienie kompetencji Parlamentu Europejskiego kosztem przede wszystkim małych i średnich Państw Członkowskich. Parlament Europejski po ewentualnej zmianie Traktatów mógłby pełnoprawnie uczestniczyć w 
Wprowadzaniu nowych europejskich podatków,
·         Wprowadzaniu nowych europejskich podatków,
·         Wnioskowaniu do TSUE o karanie Państw Członkowskich za niewykonanie wyroku Europejskiego Trybunału Praw Człowieka,
·         Udzielaniu prawnie wiążących instrukcji Wysokiemu Przedstawicielowi Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa,
·         Arbitralnym odwoływaniu Komisarzy,
·         Wybieraniu kandydata na Przewodniczącego Komisji Europejskiej, który musiałby być europosłem.
Proponowanym zmianom towarzyszy w wielu kwestiach masowe odchodzenie od jednomyślnego podejmowania decyzji na Radzie Unii Europejskiej, na rzecz większości kwalifikowanej. W praktyce przełoży się to na wzmocnienie i tak już dominującej w strukturach Unii Europejskiej pozycji francusko-niemieckiego dyrektoriatu.
 
Nowa treść Traktatów doprowadzi również do utrudniania rozszerzania Unii Europejskiej o nowe Państwa Członkowskie, które tak jak np. Ukraina mogłyby zmienić równowagę sił w UE. Służyć temu ma nowa kategoria „członkostwo stowarzyszone Unii Europejskiej”, czego doskonałą ilustracją jest zaproponowana przez E. Macrona „Europejska Wspólnota Polityczna”. Jest to próba stworzenia quasi-członkowska, czyli wiecznego przedsionka dla państw sąsiedztwa.

104b./ W ramach zmian przedstawiciele największych grup Parlamentu Europejskiego chcą uderzyć w podstawę Unii Europejskiej jaką jest wolny rynek, proponując wykreślenie zasady otwartego rynku i wolnej konkurencji i zastąpienie ich pojęciem „social market economy”. Te zmiany uderzą bezpośrednio w gospodarki państw regionu Europy Środkowowschodniej, dla których niskie koszty socjalne stanowią atut pozwalający im na rywalizację z bardziej zaawansowanymi technologicznie gospodarkami Europy Zachodniej.
 
Oprócz zmian mających charakter polityczny i socjalny w propozycjach zmian Traktatów znajduje się szereg poprawek motywowanych ideologicznie. Europejski mainstream proponuje http://m.in. umieszczenie w Traktach kwestii tzw. „gender”. Skutkiem tych zmian byłoby wymuszenie zalegalizowania nieskończonej ilości płci. Jedną z innych lewicowych zmian jest wprowadzenie skutkującego chaosem na rynku pracy unijnego obowiązku równości wszystkich płci w ich szansach na rynku pracy i traktowania w pracy.
 
Całość proponowanych zmian Traktatów jest napisana w sposób nieprecyzyjny. Nie jest to jednakże przypadek, lecz celowy zabieg ich autorów. Unia Europejska wykorzysta owe nieprecyzyjne zapisy do kolejnego rozszerzania swoich kompetencji. Służyć temu będzie TSUE, które będzie swoim orzecznictwem, rozstrzygać wszelkie spory kompetencyjne na korzyść UE.
 
Raport ws. Zmian Traktatów zaproponuje przekształcenie Unii Europejskiej w oligarchiczne „superpaństwo”. Polityka "federalistyczna", choć w istocie centralistyczna, nie ma na celu przyczynienia się do równowagi między dwoma poziomami, UE i Państwami Członkowskimi, tak jak miałoby to mieć miejsce w systemie federalnym, a jedynie ma zapewnić hegemonistyczną pozycję Francji i Niemiec.
 
Polska odegra kluczową rolę w procesie zmian Traktatów, gdyż obecny obóz rządzący, Prawa i Sprawiedliwości, zdecydowanie się sprzeciwia proponowanym zmianom. W obliczu nadchodzących wyborów parlamentarnych w przypadku przejęcia władzy przez polską opozycję, stanowisko Polski, w tym zakresie z całą pewnością zostanie zmienione. Tezę tą potwierdza fakt, że omawiane w niniejszym wątku zmiany są postulowane przez grupy polityczne, do których należą PO, PSL, Nowa Lewica, Polska 2050 oraz Partia Zieloni. Tym bardziej że ani razu w trakcie prac komisji do zmiany Traktatów członkowie tych partii nie wyrazili jakichkolwiek zastrzeżeń względem proponowanych zmian. Potencjalna zmiana stanowiska Polski w tym zakresie sprawi, że jedno z największych Państw Członkowskich, do tej pory słusznie sprzeciwiające się proponowanym zmianom, poprze de facto „landyzację” Europy. Przełoży się to na znacznie większy nacisk na państwa regionu Europy Środkowowschodniej by zaakceptować stworzenie „superpaństwa”. Małe kraje nie będą miały szans na wytrzymanie gigantycznej presji struktur UE oraz francusko-niemieckiego hegemona i zgodzą się na proponowane zmiany. Jeśli ten śmiertelnie groźny, dla Polski scenariusz się zrealizuje to zachodzi poważne ryzyko, że Polska utraci swoja suwerenność i stanie się jedną ze składowych marchii oligarchicznego „superpaństwa”.